The sunrise » Życie

Praca, praca, praca …

Sun — Thu, 20 Jan 2011 18:19:36 +0000

Minęło trochę czasu odkąd pisałem tu po raz ostatni. Nie będę mówił, że to z braku czasu itp. bo tak naprawdę czas zawsze by się znalazł Jednak przez te ponad 2 miesiące nie wydarzyło się coś na tyle ważnego abym zechciał o tym napisać. No i ta wena ….

Ale z tą stroną jestem mocno związany, przez kilka lat przelewam tu swoje myśli i po prostu ciężko to wszystko zaprzepaścić.

Przez ostatnie miesiące właściwie jedynym moim zajęciem jest chodzenie do pracy Ale co najfajniejsze chodzę tam z prawdziwą przyjemnością bo robię to co od zawsze lubiłem czyli programowanie stron www. Celowo napisałem programowanie, a nie tworzenie bo tak naprawdę w tak dużej firmie w jakiej przyszło mi zajmować się stronami, więcej pracy to programowanie i stylowanie witryn niż ich tworzenie od podstaw.

Firma w której przyszło mi odbywać ten staż to Onet.pl . Portal ten już dawno przestał być tylko portalem, ponieważ zajmujemy się także wszystkimi serwisami należącymi do grupy ITI , więc TVN, Sympatia i Zumi to tylko nieliczne przykłady. Staż mój docelowo ma trwać 4 miesiące i pisząc te słowa jestem już właściwie przed ostatnim miesiącem pracy tutaj. Co dalej? Tego póki co raczej nikt nie wie, chociaż nie ukrywam, że po cichu liczę na to że uda mi się tu zostać na dłużej już jako normalny pracownik Nie tylko dlatego, że pracowanie w takiej firmie i przy takich projektach jest dużym wyzwaniem i sprawia sporo frajdy, ale też ze względu na to że przez te kilka miesięcy poznałem wielu naprawdę świetnych ludzi, a zespół z którym pracuję na co dzień sprawia, że przychodzę tu codziennie z nowym zapałem Ktoś kto myśli, że w towarzystwie informatyków może być nudno jest w dużym błędzie

Nie ukrywam że im bliżej do końca tej mojej przygody z Onetem tym bardziej chciałbym, żeby to trwało dalej. Jak to będzie czas pokaże. Póki co przyzwyczaiłem się już do wczesnego wstawiania (jako student często zdarzało mi się spać do późna i siedzieć w nocy ) i chodzenia spać przed północą. Nie jest to specjalnie trudne chociaż z utęsknieniem czekam na weekend i możliwość wyspania się

Mam nadzieję że będę pisał tu częściej, a z początkiem marca pojawi się tu entuzjastyczny wpis Trzymajcie kciuki.

Czy to Ta osoba ?

Sun — Sun, 10 Jan 2010 20:00:41 +0000

Spotykając się z kimś czasami dochodzą do nas wątpliwości czy to aby na pewno Ta osoba. Czy ta jedyna. Oczywiście w Internecie, książkach itd.znajdziemy tysiące poradników i testów aby to sprawdzić. Czy jednak na pewno takie coś nam jest potrzebne? Czy zapewnienia, że to ta dziewczyna , czy ten chłopak wystarczą? A czy może lepiej zawierzyć uczuciom i po prostu słuchać głosu serca?

Każde „chodzenie ze sobą” po pewnym czasie przeradza się w związek. Czy będzie on trwały czy nie zależy tylko od nas. Jednak z czasem zauroczenie daną osobą słabnie, a do głosu wreszcie dochodzi rozum. Wtedy też zazwyczaj poznajemy daną osobę taką jaka jest naprawdę, ze wszystkimi jej zaletami i wadami. I naprawdę nie trzeba tu słuchać głosu innych. To po prostu się czuje.

Na początku wszystko jest różowe i piękne. Stan zakochania rządzi się pewnymi prawami i nie ma znaczenia czy przeżywamy to pierwszy raz czy też kolejny. Odliczamy godziny do spotkania, myślimy tylko o tej osobie, a na jakieś wady nawet nie zwracamy uwagi. To bardzo fajny stan ale prawdziwa miłość przychodzi z czasem. I dopiero ona jest tym co chyba w życiu człowieka jest najważniejsze.

To, że kochamy po prostu wiemy. Myślimy o tej osobie, sam jej widok sprawia nam radość, a dotyk przyprawia o dreszcz. Gdy wstajemy nasze myśli kierują się także ku niej,a gdy kładziemy się spać jej obecność w naszym życiu sprawia, że śpimy spokojnie.

Ale miłość to nie tylko kochanie kogoś, ale również odczuwanie tego samego od tej osoby. A to już po prostu się czuje i już. Czy ktoś nas kocha nie można poznać po tym ,że powie nam „kocham Cię” tysiąc razy na dzień. Bo to tylko słowa. Miłość odczuwa się w czynach drugiej osoby, a nawet myślach. Bo kto z Was choć raz nie miał odczucia, że ona lub on o Was myślą? Telepatia? Nie… miłość.

Do napisania tego wszystkiego trochę skłonił mnie początek nowego roku. Dla mnie rok 2009 to rok bycia z moją miłością To rok bycia z kimś kto z dnia na dzień stał się dla mnie kimś bardzo ważnym w życiu. Wszystkie to co robię i zamierzam robić wiąże z Nią. I po prostu wiem, że to miłość.

Oczywiście nie zawsze jest kolorowo. Jak w każdym związku bywają dni gorsze i lepsze. Ale to właśnie to sprawia , że kochamy jeszcze bardziej. Bo kochać to akceptować człowieka takim jaki jest. I być akceptowanym. Zmienić się można w jakimś małym stopniu, ale całkiem zmienić człowieka się nie da. A próbować być z kimś i udawać kogoś kim się nie jest do niczego nie prowadzi.

Ja wiem, że jestem sobą. Owszem w pewnych kwestiach się zmieniłem ale są to zmiany powiedziałbym naturalne. Facet będący sam ,pod wpływem kobiety zmieni się zawsze. Grunt, że jest to zmiana na lepsze W jakimś filmie ktoś powiedział, że kobieta pozostawia na facecie pewien niewidoczny znak. Coś chyba w tym jest.

Miłość to nie tylko bycie szczęśliwym. To także odpowiedzialność za drugiego człowieka. Oprócz swoich własnych problemów, musimy także myśleć o problemach drugiej osoby. To naturalne , w końcu troszczymy się o nią.

Miłość to nie jest uczucie które trwa nieprzerwanie i z jednakową siłą. Dla mnie najpiękniejsze chwile to te, w których stwierdzam, że znów się zakochałem w mojej Sylwii Niby jest się w związku i ta miłość jest ale co jakiś czas ten niezwykły stan zakochania pojawia się znowu. Ciężko to określić, ale jeśli po byciu z kimś już jakiś czas nagle spojrzysz na nią, a do głowy przyjdzie Ci myśl- O kurczę jak ja ją kocham, to mniej więcej wiesz o czym piszę:)

Wkurzają mnie pytania jakie nieraz słyszy się to tu to tam. Za co kochasz ją/jego? Nie kocha się za coś,po prostu się kocha. Kochamy za to, że ktoś jest, a nie za to jaki ten ktoś jest. Za co ja kocham? Za wszystko;-)

No dobrze ale co jeśli po tym wszystkim i tak ktoś nie wie czy to już ta osoba? Powiedziałbym, że skoro ma się takie wątpliwości to prawdopodobnie to jeszcze nie ta osoba… Bo wątpliwości takich po prostu nie powinno być. Człowiek przekonuje się o tym jeśli jest z kimś dłuższy czas. Wtedy kończą się spotkania w warunkach idealnych.

Bo czym innym jest randka ? (no dobra udana randka ) To umówienie się na dokładny dzień i godzinę, a czasem także określenie miejsca spotkania. Każdy ma wtedy czas żeby się do tego przygotować. Wygląda się wtedy nieskazitelnie, a wszystko jest dopięte na ostatni guzik. Na spotkaniu mówi się tylko o tym co jest miłe, tak żeby nic nie zakłóciło sielanki. I co wiemy po takiej radce? Oczywiście, że druga osoba jest super Sami też wypadamy super. Choć tu zazwyczaj po randce następuję analiza czy aby na pewno było wszytko tak jak trzeba. Tak jest za każdym razem. Mamy kontrolę nad tym co się dzieje itd. A przecież poznać drugą osobę i dać poznać siebie możemy tylko wtedy gdy zachowujemy się tak jak zwykle.

Mnie cieszą tak prozaiczne sprawy jak wspólne gotowanie, oglądanie zdjęć, czy też rozmowa na różne tematy. A wspólne wypady do jakiejś kawiarni, kina to tylko miły dodatek do całości. To wszystko i wiele innych drobnostek sprawia że ja wiem – trafiłem na tą jedyną

Celowo w tym temacie pomijam sprawę czysto fizyczną. Pocałunki, przytulanie czy nawet seks, nie są wyznacznikami tego czy kochamy czy nie. Bo na dobrą sprawę są to czysto fizyczne sprawy, które budzą podobne odczucia nawet gdy jest to przypadkowa osoba. Znane są przecież przypadki ludzi, którzy idą razem spać bo po prostu jest to dla nich przyjemne. Nie ma w tym jakiś wyższych uczuć,po prostu przyjemność. Oczywiste jest, że to samo z osobą, którą się kocha jest nieporównywalnie piękniejsze itd. ale dlatego, że dochodzą do tego wszystkie te uczucia, o których wspomniałem wcześniej. Więc całując drugą osobę mamy przyjemność podwójną. Po pierwsze, bo pocałunek jest świetny sam w sobie, a po drugie.. całujemy właśnie tą osobę Dlatego nigdy nie jest to wyznacznikiem czegokolwiek, a tylko efektem ubocznym miłości Dobra wiadomość to taka, że możemy to spokojnie przedawkowywać

Bycie z drugą osobą to najpiękniejsza cześć naszego całego życia. Kochać i być kochanym to chyba życzenia jakie chciałby otrzymać każdy. Dlatego nie warto tracić czasu na czytanie poradników, horoskopów itp. Gdy już znajdziesz tą właściwą osobę nic takiego nie będzie potrzebne. To się po prostu czuję całym sobą

Tą jedyną miłość nie jest łatwo znaleźć. Czasem nam się wydaje, że to już to po czym z czasem stwierdzamy ,że to uczucie po prostu znikło. Warto wtedy szukać dalej bo gdzieś tam czeka Ta osoba Ja swoją już znalazłem i Tego samego życzę Wam

Jeśli sami macie jakieś odczucia i doświadczenia co do tego o czym pisałem dajcie znać:) Cały ten tekst to jest tylko punkt widzenia jednego szczęśliwego (i zakochanego) faceta, więc być może nie do końca wszystko jest obiektywne Jednak miłość to jedno z tych uczuć, które nie da się definiować, a jedynie można próbować, najlepiej w oparciu o własne przeżycia. Piszcie więc o swoich:)

Sylwester w Polanicy :)

Sun — Sun, 03 Jan 2010 20:10:40 +0000

W tym roku sylwester postanowiliśmy spędzić trochę inaczej niż zwykle. Domowe imprezy czy też na sali są fajne ale jeszcze lepiej jest wyjechać poza miejsce zamieszkania i tam świętować nowy rok Dlatego wraz z Sylwia i parą znajomych pojechaliśmy na parę dni do Polanicy Zdrój.

Ciężko znaleźć cokolwiek tuż przed Sylwestrem ale zarezerwowaliśmy dwa pokoje już na początku grudnia. Cena przystępna, a i okolica niczego sobie. Pojechaliśmy na 5 dni, chociaż potem pobyt przedłużyliśmy o jeszcze jeden dzień.

Od początku mieliśmy nadzieję jechać samochodem kolegi i na szczęście się udało. 29 stycznia rano wyruszyliśmy z Częstochowy.

Pogoda dopisała i nie było ślisko. Ba, w ogóle nie było śniegu. Na miejscu trochę nas to zmartwiło ale… W połowie naszego pobytu śnieg popadał i mieliśmy już biało

Do naszej dyspozycji mieliśmy aneks kuchenny,dlatego też gotowaliśmy sobie sami praktycznie wszystkie posiłki. Wyszło taniej i wygodniej. A wspólne gotowanie jest naprawdę fajne

Sylwester spędziliśmy najpierw w swoim towarzystwie, a tuż przed północą poszliśmy do centrum i tam powitaliśmy nowy rok Przez cały pobyt zwiedziliśmy też okolicę i kupiliśmy co nieco po czeskiej stronie.

Sama Polanica jest bardzo spokojnym miejscem. Nie za dużo tu ludzi, a i góry nie są zbyt wysokie. W porównaniu z Zakopanym to bardzo ciche i wyludnione miasto. Jednak ma to swój urok

Do Częstochowy wróciliśmy 3 stycznia. Relację z tego wyjazdu, a także sporo zdjęć znajdziecie poniżej.

Ten wyjazd był naprawdę dobrym pomysłem:) To póki co najlepszy sylwester jaki wspominam Dziękuje Ani i Mateuszowi za towarzystwo no i oczywiście mojej Sylwii :* Szczęśliwego nowego roku

[Pokaz slajdów]

Idą święta…Czy jesteśmy na nie gotowi?

Sun — Wed, 16 Dec 2009 17:36:35 +0000

Grudzień to bardzo intensywny miesiąc. Począwszy od mikołajek, aż do samych świąt jest co robić i to nie tylko w pracy czy na uczelni (w szkole). W domach porządki i przygotowania do świąt, a w sklepach szaleństwo zakupów, to coś do czego zdążyliśmy się już przyzwyczaić. Jednak mimo to co roku tysiące ludzi da się wciągnąć w to świąteczne szaleństwo.

A przecież każdy wie co będzie 24 grudnia. I można się przygotować wcześniej. Dlaczego więc tak wielu ludzi zostawia wszystko na ostatnią chwilę?

I nie chodzi tu tylko zakupy spożywcze. Po sklepach biega mnóstwo ludzi w poszukiwaniu prezentów dla bliskich. Mogłoby się wydawać, że najlepiej jest kupić taki prezent dużo wcześniej i omijać świąteczne tłumy w sklepach. Niestety wiele osób zostawia to na ostatni tydzień…

Ja na szczęście prezenty mam już dla wszystkich kupione i spokojnie czekają na wigilie. Część z nich zamówiłem przez internet i muszę powiedzieć, że naprawdę szybko przyszły(oczywiście kurierem. Raczej nie polecam korzystania z Poczty Polskiej tuż przed świętami). Jednak spożywcze produkty trudno jest kupić z wyprzedzeniem. Dlatego chcąc nie chcąc musiałem udać się do marketów parę dni przed wigilią…. Duży błąd

Markety w grudniu to istna masakra. Ceny rosną i opadają jak szalone, kolejki przy kasach praktycznie nie maja końca. Jednak jechać samochodem do marketu to już naprawdę pół dniowa wycieczka. Parkingi o tej porze wyglądają jakby trwało jakieś oblężenie, a ludzie za kierownicami do spokojnych nie należą. Zaparkowanie w czasie krótszym niż 15 minut to naprawdę sukces.

Nic dziwnego, że w czasie świąt tak lubimy odpoczywać. W końcu tuż przed świętami każdy nieźle się napracuje. Ale warto czasem zwolnić i spokojnie zaplanować czekające nas zadania. Zaoszczędzimy czas, pieniądze i…zdrowie:)

Poznać swoją rodzinę to wyzwanie :)

Sun — Fri, 04 Dec 2009 19:34:13 +0000

Rodziny się nie wybiera, rodzinę się ma. Tylko kto z nas rzeczywiście dobrze zna swoją rodzinę? Kim byli nasi przodkowie? Rzadko potrafimy odpowiedzieć na to pytanie. Tymczasem takie poszukiwanie własnych przodków i tworzenie drzewa genealogicznego to naprawdę fajna zabawa, a przy tym jaka pouczająca;-)

U mnie zaczęło się gdy przeczytałem zapiski żyjącego jeszcze mojego wujka (a dokładniej brata mojego pradziadka), który opisał nie tylko kawał historii wioski w której mieszka (a z której też część mojej rodziny się wywodzi) ale także dokładnie opisał swoją rodzinę, a przy tym i moich przodków. A, że wujek ma pamięć niesamowitą to zapiski te okazały się świetną bazą dla drzewa genealogicznego.

Oczywiście w dzisiejszych czasach nie robi się tego na kartce papieru. Więc pierwsze co zrobiłem to zacząłem przeszukiwać internet w poszukiwaniu narzędzi do tworzenia drzew genealogicznych. Jest tego naprawdę sporo, ale wybrać z tego coś fajnego nie jest łatwo. Już właściwie byłem zdecydowany na bliscy.pl gdy coś mnie podkusiło żeby się zarejestrować i sprawdzić moikrewni.pl (bez rejestracji portal nie zachęca.). I tutaj przeżyłem szok. Liczba opcji jaką oferuję ta strona jest po prostu olbrzymia. Samo uzupełnienie swojej osoby trwa dość długo, a co dopiero reszta rodziny. A na samym drzewie się nie kończy. Zdjęcia rodzinne, kalendarz z ważnymi wydarzeniami, forum,statystyki itd.itp. Można dodać nawet takie rzeczy jak skany aktów chrztu! Nie mówiąc już o fajnej integracji z google maps i wszystkie miejsca narodzenia, zamieszkania itp. danego członka rodziny widzimy na mapce

Opcji i możliwości jest mnóstwo, więc wiadomo, że samemu się takiego drzewa po prostu nie da zrobić. Dlatego można wysyłać zaproszenia do innych członków rodziny aby także oni pomogli w robieniu drzewa, a także uzupełniali swoją część. A jeśli już ktoś z Twojej rodziny robi drzewo, zostaniemy o tym automatycznie powiadomieni i drzewa możemy połączyć.

Oczywiście drzewo widoczne jest tylko dla nas i członków naszej rodziny, wiec nikt z zewnątrz niema dostępu do naszych danych. To wszystko sprawia, że taka zabawa bardzo wciąga i zachęca do dalszych poszukiwań. Zachęcam więc Was do porozmawiania ze swoimi rodzicami, dziadkami, a może i pradziadkami i spisania co się da. Takie informacje są bezcenne! Nasi krewni umierają, a wraz z nimi często historia, o której nie dowiemy się z innych źródeł. Tym bardziej, że zwłaszcza starsze osoby mają pamięć do nazwisk i powiązań rodzinnych. Nie warto tracić tych informacji. Zresztą nikt sam nie wie kto może się okazać naszym przodkiem

Jeśli tematyka genealogii jest dla Ciebie obca i nigdy nie próbowałeś(próbowałaś) stworzyć drzewa własnej rodziny, może warto Na początek zachęcam do skorzystania z nietypowej mapy nazwisk Sami sprawdźcie ile ludzi w Polsce nosi Wasze nazwisko. W moim wypadku to 881 osób A jak z Waszym nazwiskiem?

Konto w banku …

Sun — Sun, 29 Nov 2009 22:45:34 +0000

W dzisiejszych czasach posiadanie konta w banku jest właściwie niezbędne. Coraz więcej transakcji dokonujemy przy użyciu karty płatniczej, często tez płacimy poprzez internet. Jednak ktoś kto takie konto dopiero chce założyć staje przed nie lada wyzwaniem… które konto wybrać?

Banki prześcigają się przecież w oferowaniu klientom coraz to lepszych usług. Osobiście konto oczywiście posiadam już od kilku lat ale, nie jest ono tak do końca darmowe… Co miesiąc muszę płacić za prowadzenie rachunku, za kartę itp. Razem będzie to jakieś 4zł. Niby niedużo ale jak się podliczy cały rok to wychodzi już jakieś 50 zł. Więc co zrobić gdy jest się studentem i stałych dochodów raczej nie ma?

Dlatego też zacząłem się ostatnio poważnie zastanawiać nad zmianą banku. Póki co posiadam konto w PKO.

Jak już zdążyłem się zorientować całkiem sporo banków proponuje rzeczywiście darmowe konta i karty, pomijając bardziej wyszukane transakcje i wypłaty np.z obcych bankomatów. Dla mnie najważniejszy jest dostęp do rachunku przez internet i posiadanie karty do płatności w sklepach itp. Transakcje przez internet oczywiście też wchodzą w rachubę. I co wybrać?

Póki co poważnie myślę nad założeniem eKonta w mBanku. Po przeczytaniu regulaminów itp.wydaje się wszystko być ok, chociaż pewnie jeszcze poczytam opinie na forach. Ale może Wy polecacie jakiś Bank? Z którym macie związane dobre wspomnienia, a który odradzacie? Czekam na Wasze opinie i komentarze.

Wszystkich świętych i … odpustowe stragany

Sun — Sun, 01 Nov 2009 21:42:05 +0000

Wszystkich Świętych to święto szczególne. W tym jednym dniu, ciche i zazwyczaj rzadko odwiedzane cmentarze, są odmienione. Tłum ludzi przez cały dzień odwiedza groby swoich bliskich, pozostawiając zapalone znicze i kwiaty. Mimo, że ludzi jest tak dużo ,cmentarz powinien pozostać miejscem zadumy, wspomnień bliskich itd. I tak jest w rzeczywistości, choć cały obraz tego święta burzy to co się dzieje przed cmentarzami…

A tam z roku na rok jest coraz gorzej. Człowiek nie wie czy przyszedł na cmentarz czy jakiś odpust. Baloniki, zabawki dla dzieci i cała masa budek z watą cukrową, rogalikami i bóg wie czym jeszcze. A do tego oczywiście masa stoisk ze zniczami i kwiatami.

O ile te ostatnie są oczywiste, szczególnie w tym dniu, o tyle cała reszta to po prostu jakiś brak szacunku dla rangi tego dnia. Pisałem o tym już w zeszłym roku. Naprawdę nie rozumiem ludzi, którzy to tam sprzedają (chociaż ich cel jest jasny. Dobry zarobek) i tych którzy kupują dzieciom balony itp. Czy naprawdę chcemy zmienić to święto w coś takiego?

Przecież nawet dzieci wiedzą co to jest śmierć i można im wytłumaczyć także to jak ważne jest to święto. Moim zdaniem ustąpienie rodziców w tej sprawie to droga na łatwiznę. Kupię i mam spokój bo dziecko nie krzyczy i nie marudzi. Ale czy efekt nie jest taki, że dzień Wszystkich Świętych będzie kojarzony przez takie dziecko jako dzień kiedy można wyjść z całą rodzinę na cmentarz i dostać baloniki albo zabawki? Coś tu nie tak.

Oczywiście największa wina jest po stronie sprzedawców. Niejako prowokują oni do tego aby dzieciaki zachęcone kolorowymi balonami, namawiały rodziców na kupowanie. Przez to rozmywa się trochę cel tego dnia i jego ranga. A przecież gdyby rodzice nie ustępowali w takich sprawach, takie stragany by stopniowo znikały nie mając klientów.

Niestety coraz częściej wielu ludzi wizytę na grobach bliskich stawi na równi z wycieczka do marketu czy galerii. A jaki wy macie stosunek do tego wszystkiego? Czy te stragany także i Was denerwują, czy są raczej obojętne? Jak to wygląda na cmentarzach w Waszych okolicach? Piszcie

Poniżej zamieściłem parę zdjęć z cmentarza niedaleko mojego osiedla.

[Pokaz slajdów]

Bo miłość nie patrzy na wiek…

Sun — Fri, 23 Oct 2009 20:39:19 +0000

Miłość jaka jest każdy wie Albo się dowie. Potrafi być niecierpliwa, szalona lub całkiem spokojna. Zaskakująca,lub dojrzewająca powoli. Mówi się też, że miłość jest ślepa. Takich przymiotników każdy by pewnie jeszcze dodał sporo. Ale czy miłość patrzy na wiek?

Należało by raczej spytać czy to zakochani patrzą na takie sprawy. I można powiedzieć, że na szczęście nie. I nie chodzi już o to, że między zakochanymi jest ileś lat różnicy bo to na porządku dziennym się zdarza.

Pominę też sytuacje gdy on ma ponad 60, a ona mniej niż 25 lat i wybucha wielka miłość. No kurcze może nie jestem tolerancyjny ale jakoś w to nie wierzę. I trudno nie pomyśleć, że może chodzić o kasę….

Ale ważne jest to, że miłość mimo iż przechodzi wiele etapów, z wiekiem nie mija. Ciągle widać ludzi, którzy mimo dojrzałego już wieku nadal kochają się, aż miło popatrzeć. Dlatego dziwi mnie gdy np. pan w radiu czytając miłosne wyznania żony do męża jest zdziwiony… A czemu ? Owszem miłość na początku jest najbardziej intensywna itd. no ale przecież potem nie traci się jej. Chemia chemią, ale ja myślę, że tak samo jak w naszych umysłach jest coś co sprawia, że do tej pory naukowcy nie wiedzą jak to wszystko tak naprawdę działa, tak i miłość to coś więcej niż kilka reakcji chemicznych. Całe szczęście prócz nauki są na tym świecie jeszcze rzeczy, których wyjaśnić się do końca nie da i niech tak zostanie:).

Tym bardziej żal gdy się słyszy, że coraz więcej małżeństw nie wytrzymuje próby czasu… Ludzie chyba są w dzisiejszych czasach zbyt niecierpliwi i łatwo się poddają. Nie mówię tu o kimś kto ze sobą chodzi czy się zaręcza, a potem coś się sypie. No ale jak już ktoś powie to sakramentalne tak to chyba nie dlatego, że tak trzeba?…. Na szczęście takie przypadki nie stanowią większości.

A przyjemnie popatrzeć na parę staruszków, idących po parku za rączkę, gdy inne babcie na przystanku potrafią się bulwersować, że młodzi idą za rękę… Zazwyczaj po prostu zapominają o tym jak to jest. Zresztą jestem zdania, że zbyt długie przebywanie babć w towarzystwie innych babć jest niewskazane. Tylko się pochorują bardziej (bo zazwyczaj każda opowiada o swoich dolegliwościach), pozłoszczą na politykę (choć to bardziej domena dziadków ) albo wymienią się poglądami zazwyczaj niezbyt dobrymi (a bo wie pani ja słyszałam, że…. ).
A wziąć za rękę dziadka i do kina Inna sprawa, że to już ten wiek gdy ludzie odchodzą….

Miłość była, jest i będzie zagadkowa. Ludzie od wieków próbują rozwiązać tą zagadkę (czym jest miłość? jak ją wywołać? itd.) i mimo, iż wielu sugeruje, że im się udało(zapłać ileś tam, a znajdziesz swoją miłość…) to jednak nadal wiemy o tym uczuciu mniej niż byśmy chcieli. Ale… dzięki temu życie jest chyba ciekawsze i piękniejsze. Więc życzę Wam drodzy czytelnicy, aby Wasza miłość trwała jak najdłużej, a z wiekiem stawała się coraz bardziej wartościowa

Wiosna, lato, zima… ?

Sun — Wed, 14 Oct 2009 21:25:08 +0000

Nie żebym bardzo przepadał za jesienną porą roku. Niby kolorowo, ale nie zawsze można to zobaczyć bo leje albo jest względnie zimno. Wiosna – wszystko się budzi do życia , latem słońce dodaje radości, a zimą można poszaleć na śniegu no i święta… Zawsze te pory roku jakoś da się przeżyć. A jesień kojarzy się raczej z przemijaniem i jest dość smutna. Ale to nie znaczy, że tak chętnie się jej pozbędziemy i przejdziemy z lata do zimy!

Niestety aura coś nie bardzo ma na względzie dobro powszechne i robi nam przyspieszone przyjście zimy… Już od weekendu się robiło zimno, a potem…. Nie mogłem uwierzyć w to co się działo za oknem. Biało wszędzie, a pod spodem zielone drzewa i trawa Czy tylko ja mam wrażenie, że nasz klimat się zmienia?

W Zakopanem było jeszcze więcej śniegu i zima na całego. 40 cm w połowie października?

W zasadzie według klimatologów i meteorologów wszystko jest w porządku. W naszej części klimatycznej takie rzeczy się zdarzają i to normalne.Chociaż jak sami przyznają nie ma zazwyczaj, aż takich dużych opadów śniegu.

A kaprysy pogody coraz bardziej dają się we znaki od kilku lat. A to zimą nie ma śniegu wcale i jest ciepło tak, że aż człowiek sprawdza w kalendarzu czy to na pewno styczeń, a to z kolei mamy takie śniegi i mrozy, że miasta i cały kraj sparaliżowany. Z kolei latem albo susze i kompletnie zmarnowane zbiory, albo burze i ulewy jakich dawno nie widziano (choćby w tym roku). Czy tylko mnie się to wydaje dziwne?

Co by nie mówić pogoda jest coraz bardziej zmienna i gwałtowna. Trzeba się chyba przyzwyczaić. Jednak ciągłe zapewnienia w mediach, że to wszystko normalne jakoś mnie nie przekonuje Człowiek chyba ma o wiele większy wpływ na klimat Ziemski niż nam się wydaje.

Co będzie za lat kilkanaście? Czy takie anomalie klimatyczne będą się nasilać? Mieliśmy już przecież mini trąby powietrzne i trzęsienie ziemi. Czy nam się to podoba czy nie w przyszłości będzie się to powtarzać i raczej wpływu na to nie mamy. W końcu nasza planeta rządzi się własnymi prawami, a nasza działalność mimo, iż zaburza czasem te prawa, to nadal nie mamy takiej siły by trwale je zmienić. Jeszcze nie mamy

Jesienne marudzenie studenta :)

Sun — Thu, 01 Oct 2009 20:26:28 +0000

Dawno nie marudziłem więc chyba czas najwyższy. Powody? No cóż chyba ich nie ma ale jak się człowiek postara to znajdzie zawsze. Ot choćby zupa była za słona

A tak na serio to chyba nikomu się nie chce skończyć tylu dni laby i przystąpić do życia studenckiego. I co z tego, że to ostatni rok, jak nie chce się tak samo jak na roku pierwszym

W tym jednak roku aura nie za specjalnie chce nam dać złotą polską jesień…. Za oknem było cieplutko i nagle tak zimno… Naprawdę te przeskoki temperatur są niezbyt dobre. No i się tym bardziej nie chce wyjść!

Na szczęście ktoś mądry wymyślił dzień chłopaka. Szczerze mówiąc nigdy nie wiedziałem kiedy to dokładnie wypada. O dniu kobiet zawsze jest głośno i człowiek nawet gdyby chciał To nie zapomni A poza tym oprawa jest dużo milsza…. Zbliżająca się wiosna i wakacje, w duszy coś gra… A na dzień chłopka? Zbliżająca się jesień, a jeszcze szybciej zima. Czas do szkoły i na studia. A w dalekiej perspektywie trochę milszy czas świąt. No ale narzekać nie mogę bo od moich dziewczyn dostałem wyjątkowo dobry dzień Chłopaka rzecz jasna (Sylwia:* Kasia:*).

No ale miałem narzekać. Co też ten biedny student może robić w taki dzień jak dziś? W telewizji głupoty, aż żal oglądać. No i ile można siedzieć przed kompem? Dlatego źródła inspiracji trzeba poszukać poza domem.

Częstochowa jaka jest każdy widzi (a jak nie widzi to nie ma za bardzo czego żałować). Właściwie człowiek, który chce się zabawić ma kiepski wybór. Miasto stawia na turystów. Ale pojęcia nie mam dlaczego? Że niby pielgrzymi? Przecież oni przychodzą się pomodlić! Idą często dwa tygodnie i padają na twarz, więc naprawdę po wizycie na Jasnej Górze jedyne co chcą to szybko do domu i dłuuuga kąpiel. A nie łazić po mieście ,jakby jeszcze było co oglądać… Więc czemu tak usilnie Ci turyści? Naprawdę ktoś myśli, że turysta wybierze Częstochowę zamiast Zakopanego, Warszawy, Wrocławia, Krakowa itd.? Dziwne. Tym bardziej, że za bardzo nie ma co pokazać. No mamy aleje… Super… Co druga firma w nich to bank. Na palcach można policzyć miejsca dla ludzi (bo banki nie dla ludzi tylko dla pieniędzy są), gdzie można siąść i coś zjeść, napić się.

My nawet starego rynku nie mamy… Tzn. jakiś tam mamy ale niezbyt urodziwy i wiecznie oblegany przez archeologów.

Dyskoteki? Cale szczęście jakieś są. I nawet w niektórych można posiedzieć tudzież potańczyć . Ale już pływalni jak na tak duże miasto zbyt mało… Kręgielnia była ale teraz stoi i rdzewieje. A galerie? Póki co jedna … Auchan… Nie dość, że daleko to niezbyt urodziwe to to. Na szczęście lada dzień otwarcie Galerii Jurajskiej i wreszcie będzie coś z prawdziwego zdarzenia (Oby – dodaje moja pesymistyczna i wrednie nastawiona część mózgu).

Studenci maja jeszcze gorzej. Najbliższe miejsce gdzie można było się spotkać itp.to ulica Dekabrystów… Ach pamiętam te czasy gdy siadało się w Grocie przy piwku i gadało do późna. I co? Ktoś mądry stwierdził, że student to zło i to w dodatku pijane. Więc wprowadzono prohibicje… Po tym studenci mieli grzeczni być i pić ładnie soczki pomarańczowe. Cóż…nic z tego. Ulica wymarła i praktycznie tylko pizzeria jakoś się trzyma. A studenci latają choćby do nie tak dalekiego Reala po mocniejsze trunki.

Jak więc widzicie nie łatwe to wszystko. Owszem miasto się trochę zmienia i to nawet widać gdzieniegdzie , ale chyba minie jeszcze dużo czasu zanim urząd miasta zrozumie, iż tu trzeba stawiać przede wszystkim na tych co mieszkają na co dzień, a nie na pielgrzymów, którzy naprawdę nie mają głowy i czasu na zwiedzanie miasta.

Ach po marudziłem i nawet mi lepiej Moja Sylwia wczoraj mi Photoshopa wyrwała i zaszalała czego efektem jest jesienne logo The Sunrise Mnie się podoba A ja stwierdziłem, że będę pisał jakoś częściej to mi będzie lżej studiować Bo studiowanie jest fajne ale wtedy gdy człowiek tego nie odczuwa Głowa do góry wszyscy studiujący. Jakoś przetrwamy tą jesień. A po mikołajkach pójdzie już z górki. A Ci co na studia się jeszcze nie wybrali… Nie spieszcie się tak;-) No i jeszcze byli studenci. Tym nie zazdroszczę bo praca to już nie przelewki. Jednak ważne by była to i człowiek jakiś wewnętrznie spokojniejszy.

A zatem jesień czas zacząć!