Właściwie to 25 lat to pewna bariera, po której definitywnie coś się kończy. Kończymy studia i naukę, a przed nami praca. Nie wiem jeszcze jak potoczy się to moje życie i gdzie będę pracować. Ale z pewnością będzie to już coś innego

Póki co czas mija, a ja piszę pracę i uczę w szkole. To drugie to całkiem fajna sprawa. Nie czuję się jakoś powołany do tego ale muszę powiedzieć, że po przeszło dwóch tygodniach zaczyna mi się to podobać Fakt, że klasy na które trafiam są dość fajne i jakiś większych problemów nie mam ale też sama atmosfera jest przyjemna. Czy będę uczył w przyszłości? Prawdę mówiąc nie wiem. Niewątpliwie głównym czynnikiem, który za tym nie przemawia to nadal bardzo niskie zarobki nauczyciela. Jednak jest to jakieś rozwiązanie nawet tymczasowe i nie wykluczam, że od września będę chodził do szkoły regularnie już w innej roli niż dotychczas

Z jednej strony fajnie, że to już koniec studiów. Nauki powoli miałem dość przynajmniej tej narzucanej przez wykładowców, bo sam lubię się czegoś nowego uczyć pod warunkiem, że mnie to interesuje Wtedy ciekawość robi swoje i wiedza sama do głowy wpływa. Z drugiej strony szkoda tych wszystkich lat. Poznałem na studiach wiele fajnych osób, o których na pewno nie zapomnę, wiele się też działo Ale wszystko się kiedyś kończy więc trzeba po prostu iść dalej.

To takie moje małe prywatne podsumowanie z perspektywy urodzin Zapewne wielu z Was nawet nie doczyta do tego miejsca. Ale myślę, że warto czasami pisać też i takie rzeczy, tak aby za jakiś czas to przeczytać i dowiedzieć się czegoś o sobie samym Teraz czytając wpisy z 2006 roku (matko to już tyle czasu….) widzę, że ta strona, czy też blog to kawał historii z mojego życia Tak więc mam nadzieje, że chociaż część z Was będzie tu nadal zaglądać, a ja obiecuję postarać się pisać w miarę ciekawie

Nie będę ukrywał, że poniekąd mam problemy z działaniem stronki. O ile to co widzicie Wy działa dość dobrze, o tyle od strony administracyjnej jest istny armagedon. Naprawdę coraz częściej myślę, że o ile WordPress jest naprawdę wspaniałą platformą, to jednak o wiele lepiej czasem coś zmienić czy poprawić we własnym kodzie niż tutaj. Źródło tych kłopotów leży w  tym, iż blog ma już 4 lata i właściwie tylko raz przeszedł gruntowne porządki. Od tamtej pory tylko dorzucałem nowe rzeczy i aktualizowałem kod. Z czasem posypała się też baza danych no i teraz  mimo moich usilnych prób strona jest nie do odratowania.

Od kilku już miesięcy nie jest aktualizowany kod bo po prostu nie ma to sensu. Tutaj pomoże tylko format i postawienie strony na nowo. Tym bardziej, że do licznych podstron nie mam dostępu nawet jako administrator i nie mogę ich edytować.To już jest anomalia ale nic na to nie poradzę:)

Oczywiście wszystkie wpisy i komentarze zostaną zachowane, jednak przywrócenie ich na nowo zajmie trochę czasu. Kiedyś już robiłem coś podobnego i do tej pory czekają wpisy z 2007 roku, których nie przywróciłem. Wiązało by się to z czasowym zamknięciem bloga, a tego bym nie chciał. Dlatego póki co wszystko zostanie jak jest, a ja na innym serwerze postawię kopie thesunrise tyle, że świeżą Gdy już wszystko będzie działać jak trzeba przeniosę kopię tutaj i powinno być dobrze

Tak w założeniu mają wyglądać statystyki strony internetowej. Do takiego poziomu zapewne nie dojdę ale...

W zasadzie to o czym pisałem wyżej powinno zająć góra kilka dni, ale w najbliższym czasie po prostu nie będę miał na to czasu. Piąty rok studiów to już właściwie koniec wszelkich zajęć na uczelni (dwie godziny tygodniowo to naprawdę mało ) jednak trzeba napisać pracę magisterską. Temat oczywiście mam już od października wymyślony i obgadany z promotorem, ale dopiero od tygodnia się za to porządnie wziąłem. Czym się mam zająć? Temat brzmi : Projekt i realizacja systemu badania ruchu na stronach internetowych.

Jeśli ktoś korzystał z Google Analitycs albo polskiego stat24, to wie o czym mniej więcej ta praca będzie W skrócie są to po prostu statystyki dla stron internetowych – ilu ludzi w jakiej godzinie i dniu nas odwiedziło, stosowane przez nich przeglądarki i systemy, a także cała masa innych informacji niezwykle przydatnych właścicielowi każdego serwisu internetowego. Jednak największym wyzwaniem będzie zrobienie tzw. mapy cieplnej witryny, a raczej mapy kliknięć. Chodzi o to aby pokazać gdzie najczęściej klikają internauci na stronie internetowej. Jeśli ktoś myśli, że klika się tylko w linki to od razu muszę powiedzieć , że dużo kliknięć jest w tło strony albo jakieś elementy graficzne. Na podstawie takiej mapy właściciel strony może zbadać między innymi, które elementy strony warto zmienić aby ułatwić korzystanie ze strony itd.

Temat pracy jest dla mnie świetny, bo bardzo lubię takie dłubanie przy stronach internetowych , jednak jest

A to już mapa kliknięć strony z wynikami wyszukiwania google. Mam nadzieję, że uda mi się zrobić coś podobnego

to tez czasochłonne bo nie dość, że muszę od podstaw taki system zrobić (niestety w większości jest to trochę metoda prób i błędów bo w internecie nie ma za bardzo opisanego sposobu budowy takich systemów. Są tylko ogólne założenia jak to powinno działać.) to potem trzeba do tego dopisać część teoretyczną. Mam nadzieję, że mi się uda zdążyć do czerwca

Czasu mało, a będzie jeszcze mniej bo od poniedziałku zaczynam miesięczne praktyki w szkole. To już ostatni etap studiów pedagogicznych, po którym odbiorę dyplom. Powinienem to zrobić we wrześniu 2009 ale trochę się pokomplikowało i mogę dopiero teraz. Tak więc jeśli dobrze pójdzie  to do lipca będę mieć już oba kierunki studiów za sobą Trzymajcie kciuki

Dzisiaj 21 urodziny obchodzi moja siostra więc 100 lat siostrzyczko

Za tydzień rozpoczną się też matury więc powodzenia życzę wszystkim maturzystom. W tym roku będzie to o tyle ciekawe, że po raz pierwszy będzie obowiązkowa matematyka. Oby wypadła dobrze.

A jakie Wy macie zadania czy też postanowienia na tą wiosnę? Piszcie

Oczywiście wszystko ma też drugą stronę medalu. Ostatni semestr studiów jest rzeczywiście najfajniejszy aczkolwiek z drugiej strony żal człowiekowi, że to już koniec. Może nie jest żal egzaminów czy kolokwiów ale samego życia studenckiego. W końcu przyjdzie czas pożegnać grupę, odebrać dyplom i … no właśnie i co potem?

Teoretycznie praca, a w praktyce to długie szukanie jakiegoś zajęcia. Niestety rynek pracy jest jaki jest i więcej można znaleźć będąc studentem niż potem mając wykształcenie. Tym bardziej, że po informatyce w Częstochowie zbyt dobrych perspektyw nie ma. Dlatego też kwestia przyszłości optymizmem nie napawa. Na szczęście w moim wypadku coś w  sprawie tej przyszłości się już wyklarowało, i mam nadzieję, że wszystko się uda ale póki co nie zapeszam.

Kończy się stary semestr i zaczyna nowy. Dla wielu to oznacza trochę oddechu zanim zaczną się klasówki czy kolokwia, chociaż tacy maturzyści już są myślami przy egzaminie dojrzałości.

Marzec to także miesiąc kiedy to pożegnamy się z zimą. Nareszcie Chyba każdy miał dość już zalegającego wszędzie śniegu czy też styczniowych mrozów. Oj mieliśmy w tym roku zimę mieliśmy. Wprawdzie meteorolodzy zapowiadają jeszcze opady śniegu itd. ale miejmy nadzieję. że to tylko chwilowy powrót zimy.

A co na The Sunrise? Tutaj póki co nic się nie zmienia Owszem miałem trochę przerwy w pisaniu ale to nie znaczy, że chcę z tej strony zrezygnować. Wprost przeciwnie , mam dużą chęć aby pisać jak najdłużej się da. W końcu to już 4 lata i zdążyłem się przyzwyczaić Mam nadzieję, że Wy także

Ale zanim to nastanie czeka wszystkich uczących się koniec semestru :/ Dla licealistów i uczniów to będzie czas wzmożonych klasówek i odpowiedzi, a dla studentów to oznacza tylko jedno … koniec imprezowania i początek sesji.

Nikt być może, aż tak by się sesją nie przejmował gdyby nie fakt, że zanim dostąpi się zaszczytu zdawania egzaminu, trzeba wpierw wszystko zaliczyć, a to już nie lada wyzwanie. Student z natury jest leniwy, a święta i nowy rok niewiele zmieniają w tej materii (pogarszają tylko stan ). A tu nagle trzeba zapomnieć o tym co było i wziąć się za naukę! Zaraz, zaraz naukę? Na studiach? -zapyta niejeden obudziwszy się nagle po całonocnej libacji. A tu nauki jest sporo choć jeszcze więcej papierkowej roboty przynajmniej na 5 roku. Bo referatów, sprawozdań i innych wypracowań jest na koniec co niemiara. Oczywiście można było pracować cały rok i sprawozdania oddawać stopniowo ale…. Robi tak ktoś w ogóle?

Dodajmy do tego kolokwium i potyczkę z prowadzącym o nieobecności (co na studiach rzecz częsta, bo komu by się chciało chodzić na taki choćby wykład?) i już możemy przystąpić do egzaminów.

W tym semestrze na szczęście są to tylko dwa egzamin w moim przypadku ale to i tak sporo A zanim je pisać będę mógł muszę oddać kupę sprawozdań (drukarka pewnie się przekręci) i napisać sporo kolosów. I to wszystko w przeciągu tygodnia góra dwóch ! Ach uwielbiam to

Oczywiście wiem ,jak i zapewne wielu kolegów i koleżanek studentów, że to wszystko moja wina.Tylko my sami gotujemy sobie taki los, leniuchując przez cały semestr. Problem tylko w tym , że my to wiemy co semestr, a potem po skończonej sesji ta wiedza ucieka szybciej niż nawet nauczone się na egzamin regułki. I nic tego faktu nie zmieni , bo to już po prostu taki rytuał A, że wiemy i narzekamy? No cóż … Narzekać trzeba bo jak stanie sobie grupka studentów i wspólnie pogdera ile to jeszcze zalek i nauki przed nimi to wszystkim raźniej (nie tylko ja mam tak przerąbane ).

W moim życiu, to mam nadzieję ostatnia sesja (no nie licząc obrony pracy) więc staram się aby tradycji stało się zadość. Odpowiednią ilość zaległych referatów zgromadziłem, miejsce w głowie zrobiłem, nie spałem kilka nocy aby się zahartować i odpowiednio dużą wiązankę marudzenia przygotowałem. Nic tylko rozpocząć sesję:D Hmm tylko gdzie mój indeks… ?

Wszystkim studentom i tym naprawdę uczącym się życzę powodzenia i oby te parę tygodni przeszło bezboleśnie A poniżej coś co Wam poprawi humor

[nggallery id=6]

Każde „chodzenie ze sobą” po pewnym czasie przeradza się w związek. Czy będzie on trwały czy nie zależy tylko od nas. Jednak z czasem zauroczenie daną osobą słabnie, a do głosu wreszcie dochodzi rozum. Wtedy też zazwyczaj poznajemy daną osobę taką jaka jest naprawdę, ze wszystkimi jej zaletami i wadami. I naprawdę nie trzeba tu słuchać głosu innych. To po prostu się czuje.

Na początku wszystko jest różowe i piękne. Stan zakochania rządzi się pewnymi prawami i nie ma znaczenia czy przeżywamy to pierwszy raz czy też kolejny. Odliczamy godziny do spotkania, myślimy tylko o tej osobie, a na jakieś wady nawet nie zwracamy uwagi. To bardzo fajny stan ale prawdziwa miłość przychodzi z czasem. I dopiero ona jest tym co chyba w życiu człowieka jest najważniejsze.

To, że kochamy po prostu wiemy. Myślimy o tej osobie, sam jej widok sprawia nam radość, a dotyk przyprawia o dreszcz. Gdy wstajemy nasze myśli kierują się także ku niej,a gdy kładziemy się spać jej obecność w naszym życiu sprawia, że śpimy spokojnie.

Ale miłość to nie tylko kochanie kogoś, ale również odczuwanie tego samego od tej osoby. A to już po prostu się czuje i już. Czy ktoś nas kocha nie można poznać po tym ,że powie nam „kocham Cię” tysiąc razy na dzień. Bo to tylko słowa. Miłość odczuwa się w czynach drugiej osoby, a nawet myślach. Bo kto z Was choć raz nie miał odczucia, że ona lub on o Was myślą? Telepatia? Nie… miłość.

Do napisania tego wszystkiego trochę skłonił mnie początek nowego roku. Dla mnie rok 2009 to rok bycia z moją miłością To rok bycia z kimś kto z dnia na dzień stał się dla mnie kimś bardzo ważnym w życiu. Wszystkie to co robię i zamierzam robić wiąże z Nią. I po prostu wiem, że to miłość.

Oczywiście nie zawsze jest kolorowo. Jak w każdym związku bywają dni gorsze i lepsze. Ale to właśnie to sprawia , że kochamy jeszcze bardziej. Bo kochać to akceptować człowieka takim jaki jest. I być akceptowanym. Zmienić się można w jakimś małym stopniu, ale całkiem zmienić człowieka się nie da. A próbować być z kimś i udawać kogoś kim się nie jest do niczego nie prowadzi.

Ja wiem, że jestem sobą. Owszem w pewnych kwestiach się zmieniłem ale są to zmiany powiedziałbym naturalne. Facet będący sam ,pod wpływem kobiety zmieni się zawsze. Grunt, że jest to zmiana na lepsze W jakimś filmie ktoś powiedział, że kobieta pozostawia na facecie pewien niewidoczny znak. Coś chyba w tym jest.

Miłość to nie tylko bycie szczęśliwym. To także odpowiedzialność za drugiego człowieka. Oprócz swoich własnych problemów, musimy także myśleć o problemach drugiej osoby. To naturalne , w końcu troszczymy się o nią.

Miłość to nie jest uczucie które trwa nieprzerwanie i z jednakową siłą. Dla mnie najpiękniejsze chwile to te, w których stwierdzam, że znów się zakochałem w mojej Sylwii Niby jest się w związku i ta miłość jest ale co jakiś czas ten niezwykły stan zakochania pojawia się znowu. Ciężko to określić, ale jeśli po byciu z kimś już jakiś czas nagle spojrzysz na nią, a do głowy przyjdzie Ci myśl- O kurczę jak ja ją kocham, to mniej więcej wiesz o czym piszę:)

Wkurzają mnie pytania jakie nieraz słyszy się to tu to tam. Za co kochasz ją/jego? Nie kocha się za coś,po prostu się kocha. Kochamy za to, że ktoś jest, a nie za to jaki ten ktoś jest. Za co ja kocham? Za wszystko;-)

No dobrze ale co jeśli po tym wszystkim i tak ktoś nie wie czy to już ta osoba? Powiedziałbym, że skoro ma się takie wątpliwości to prawdopodobnie to jeszcze nie ta osoba… Bo wątpliwości takich po prostu nie powinno być. Człowiek przekonuje się o tym jeśli jest z kimś dłuższy czas. Wtedy kończą się spotkania w warunkach idealnych.

Bo czym innym jest randka ? (no dobra udana randka ) To umówienie się na dokładny dzień i godzinę, a czasem także określenie miejsca spotkania. Każdy ma wtedy czas żeby się do tego przygotować. Wygląda się wtedy nieskazitelnie, a wszystko jest dopięte na ostatni guzik. Na spotkaniu mówi się tylko o tym co jest miłe, tak żeby nic nie zakłóciło sielanki. I co wiemy po takiej radce? Oczywiście, że druga osoba jest super Sami też wypadamy super. Choć tu zazwyczaj po randce następuję analiza czy aby na pewno było wszytko tak jak trzeba. Tak jest za każdym razem. Mamy kontrolę nad tym co się dzieje itd. A przecież poznać drugą osobę i dać poznać siebie możemy tylko wtedy gdy zachowujemy się tak jak zwykle.

Mnie cieszą tak prozaiczne sprawy jak wspólne gotowanie, oglądanie zdjęć, czy też rozmowa na różne tematy. A wspólne wypady do jakiejś kawiarni, kina to tylko miły dodatek do całości. To wszystko i wiele innych drobnostek sprawia że ja wiem – trafiłem na tą jedyną

Celowo w tym temacie pomijam sprawę czysto fizyczną. Pocałunki, przytulanie czy nawet seks, nie są wyznacznikami tego czy kochamy czy nie. Bo na dobrą sprawę są to czysto fizyczne sprawy, które budzą podobne odczucia nawet gdy jest to przypadkowa osoba. Znane są przecież przypadki ludzi, którzy idą razem spać bo po prostu jest to dla nich przyjemne. Nie ma w tym jakiś wyższych uczuć,po prostu przyjemność. Oczywiste jest, że to samo z osobą, którą się kocha jest nieporównywalnie  piękniejsze itd. ale dlatego, że dochodzą do tego wszystkie te uczucia, o których wspomniałem wcześniej. Więc całując drugą osobę mamy przyjemność podwójną. Po pierwsze, bo pocałunek jest świetny sam w sobie, a po drugie.. całujemy właśnie tą osobę Dlatego nigdy nie jest to wyznacznikiem czegokolwiek, a tylko efektem ubocznym miłości Dobra wiadomość to taka, że możemy to spokojnie przedawkowywać

Bycie z drugą osobą to najpiękniejsza cześć naszego całego życia. Kochać i być kochanym to chyba życzenia jakie chciałby otrzymać każdy. Dlatego nie warto tracić czasu na czytanie poradników, horoskopów itp. Gdy już znajdziesz tą właściwą osobę nic takiego nie będzie potrzebne. To się po prostu czuję całym sobą

Tą jedyną miłość nie jest łatwo znaleźć. Czasem nam się wydaje, że to już to po czym z czasem stwierdzamy ,że to uczucie po prostu znikło. Warto wtedy szukać dalej bo gdzieś tam czeka Ta osoba Ja swoją już znalazłem i Tego samego życzę Wam

Jeśli sami macie jakieś odczucia i doświadczenia co do tego o czym pisałem dajcie znać:) Cały ten tekst to jest tylko punkt widzenia jednego szczęśliwego (i zakochanego) faceta, więc być może nie do końca wszystko jest obiektywne Jednak miłość to jedno z tych uczuć, które nie da się definiować, a jedynie można próbować, najlepiej w oparciu o własne przeżycia. Piszcie więc o swoich:)

Nie zamierzam w tym miejscu przypominać tego co się działo na świecie czy w Polsce. Każdy serwis informacyjny podawał na pewno takie wiadomości. Sam natomiast chciałbym się skupić na tym co wydarzyło się u mnie na stronie i w moim życiu.

W styczniu 2009 strona przeszła dość gruntowny remont. Tak już jest z aplikacjami internetowymi, że trzeba je cały czas ulepszać i uaktualniać, bo inaczej zostaniemy w tyle. Jest to ważne szczególnie przy tak rozbudowanych narzędziach jak wordpress na którym The Sunrise jest oparty.

W marcu blog obchodził 3 urodziny:) Jak ten czas leci… Aż trudno uwierzyć, że już niedługo stukną 4 lata. Potem w czerwcu i lipcu blog przechodził małą przerwę…. A raczej ja nie pisałem nic To chyba była pierwsza tak duża przerwa w historii tej strony. Było to potrzebne choćby po to żeby po wakacjach wrócić także do pisania z nową energią.

Ogólnie rok ten minął bardzo szybko. W 2009 zanotowałem ponad 50 000 wizyt. To sporo zważywszy na liczne przerwy. Bezapelacyjnie zima to czas gdy najwięcej ludzi odwiedza tą stronę. Być może to  kwestia dłuższego przesiadywania w domu i przed internetem. Smuci mnie tylko fakt, że czasy gdy tak wiele osób komentowało wpisy odeszły w niepamięć. Na porządku dziennym są wpisy z zerową ilością komentarzy. Całe szczęście same komentarze to nie wszystko i po oglądalności strony wiem, że nadal tu zaglądacie, choć nie chce Wam się już pisać cokolwiek. Być może to też kwestia braku ciekawych tematów… Cóż, mogę powiedzieć staram się jak umiem żeby było ciekawie

W Październiku 2009 zapisałem The Sunrise do konkursu na blog studencki. Mimo, że nie jest to blog tylko o studiach to jednak konkurs dopuszcza także blogi wielotematyczne. Konkurs trwa do 15 stycznia. Prawdę mówiąc nie liczę na nic, bo konkurencja jest naprawdę duża ale … próbować warto.

Staram się na bieżąco robić porządek na blogu. Wiem, że liczne tematy z lat ubiegłych nie wyświetlają wszystkich zdjęć. Co ciekawe na dysku nadal mam kopie kilkunastu tematów z roku 2007 które czekają na to, aż będę miał czas je przywrócić. Niestety nawał pracy sprawia, że nie mam na to wystarczającej ilości czasu. Mam natomiast plany by zrobić to do marca

Nie tak dawno wprowadziłem na The Sunrise galerie zdjęć. Póki co stosuję ją tylko w nowych tematach,ale w przyszłości również stare galerie przerzucę na tą nową. Oglądanie zdjęć jest o wiele prostsze i przyjemniejsze.

A w moim prywatnym życiu?

Cóż ten rok był właściwie jednym z ostatnich mojego studiowania. Jeszcze skończę ten semestr i w następnym tylko napisać pracę pozostanie. Jednak muszę przyznać, że bardzo szybko poszły mi sesje w minionym roku. Faktem jest, że na 4 roku aż tak dużo tej nauki nie ma ale…

Rok ten był dla mnie szczególny bo to pierwszy rok w którym jestem z moją Sylwią Szybko to minęło, a ja nadal jestem tak samo szczęśliwy jak rok temu , a nawet jeszcze bardziej Miłość to piękna sprawa. Dziękuje Ci Kotku za ten rok :*

W 2009 pożegnałem się także z pracą w markecie Real. Cóż przepracowałem tam jakieś2 lata i żal było odchodzić ale… Zbyt dużo nas tam pracowało . Póki co zarabiałem tworząc strony internetowe na zamówienie, a w tym roku trzeba będzie poszukać w końcu jakiejś normalnej pracy.

Rok 2009 to też czas dużej liczby wyjazdów. W styczniu Zakopanem, w grudniu Polanica, a w czasie wakacji Grecja. Jest co wspominać i planować na przyszłość.

Jaki więc był ten 2009? Dla mnie osobiście bardzo udany i jedyne co mi pozostaje to mieć nadzieję, że 2010 będzie jeszcze lepszy Tego samego życzę też Wam drodzy czytelnicy. I oczywiście jak zwykle zapraszam do odwiedzania tej strony w przyszłości

Ciężko znaleźć cokolwiek tuż przed Sylwestrem ale zarezerwowaliśmy dwa pokoje już na początku grudnia. Cena przystępna, a i okolica niczego sobie. Pojechaliśmy na 5 dni, chociaż potem pobyt przedłużyliśmy o jeszcze jeden dzień.

Od początku mieliśmy nadzieję jechać samochodem kolegi i na szczęście się udało. 29 stycznia rano wyruszyliśmy z Częstochowy.

Pogoda dopisała i nie było ślisko. Ba, w ogóle nie było śniegu. Na miejscu trochę nas to zmartwiło ale… W połowie naszego pobytu śnieg popadał i mieliśmy już biało

Do naszej dyspozycji mieliśmy aneks kuchenny,dlatego też gotowaliśmy sobie sami praktycznie wszystkie posiłki. Wyszło taniej i wygodniej. A wspólne gotowanie jest naprawdę fajne

Sylwester spędziliśmy najpierw w swoim towarzystwie, a tuż przed północą poszliśmy do centrum i tam powitaliśmy nowy rok Przez cały pobyt zwiedziliśmy też okolicę i kupiliśmy co nieco po czeskiej stronie.

Sama Polanica jest bardzo spokojnym miejscem. Nie za dużo tu ludzi, a i góry nie są zbyt wysokie. W porównaniu z Zakopanym to bardzo ciche i wyludnione miasto. Jednak ma to swój urok

Do Częstochowy wróciliśmy 3 stycznia. Relację z tego wyjazdu, a także sporo zdjęć znajdziecie poniżej.

Ten wyjazd był naprawdę dobrym pomysłem:) To póki co najlepszy sylwester jaki wspominam Dziękuje Ani i Mateuszowi za towarzystwo no i oczywiście mojej Sylwii :* Szczęśliwego nowego roku

[nggallery id=5]

U mnie zaczęło się gdy przeczytałem zapiski żyjącego jeszcze mojego wujka (a dokładniej brata mojego pradziadka), który opisał nie tylko kawał historii wioski w której mieszka (a z której też część mojej rodziny się wywodzi) ale także dokładnie opisał swoją rodzinę, a przy tym i moich przodków. A, że wujek ma pamięć niesamowitą to zapiski te okazały się świetną bazą dla drzewa genealogicznego.

Oczywiście w dzisiejszych czasach nie robi się tego na kartce papieru. Więc pierwsze co zrobiłem to zacząłem przeszukiwać internet w poszukiwaniu narzędzi do tworzenia drzew genealogicznych. Jest tego naprawdę sporo, ale wybrać z tego coś fajnego nie jest łatwo. Już właściwie byłem zdecydowany na bliscy.pl gdy coś mnie podkusiło żeby się zarejestrować i sprawdzić moikrewni.pl (bez rejestracji portal nie zachęca.). I tutaj przeżyłem szok. Liczba opcji jaką oferuję ta strona jest po prostu olbrzymia. Samo uzupełnienie swojej osoby trwa dość długo, a co dopiero reszta rodziny. A na samym drzewie się nie kończy. Zdjęcia rodzinne, kalendarz z ważnymi wydarzeniami, forum,statystyki itd.itp. Można dodać nawet takie rzeczy jak skany aktów chrztu! Nie mówiąc już o fajnej integracji z google maps i wszystkie miejsca narodzenia, zamieszkania itp. danego członka rodziny widzimy na mapce

Opcji i możliwości jest mnóstwo, więc wiadomo, że samemu się takiego drzewa po prostu nie da zrobić. Dlatego można wysyłać zaproszenia do innych członków rodziny aby także oni pomogli w robieniu drzewa, a także uzupełniali swoją część. A jeśli już ktoś z Twojej rodziny robi drzewo, zostaniemy o tym automatycznie powiadomieni i drzewa możemy połączyć.

Oczywiście drzewo widoczne jest tylko dla nas i członków naszej rodziny, wiec nikt z zewnątrz niema dostępu do naszych danych. To wszystko sprawia, że taka zabawa bardzo wciąga i zachęca do dalszych poszukiwań. Zachęcam więc Was do porozmawiania ze swoimi rodzicami, dziadkami, a może i pradziadkami i spisania co się da. Takie informacje są bezcenne! Nasi krewni umierają, a wraz z nimi często historia, o której nie dowiemy się z innych źródeł. Tym bardziej, że zwłaszcza starsze osoby mają pamięć do  nazwisk i powiązań rodzinnych. Nie warto tracić tych informacji. Zresztą nikt sam nie wie kto może się okazać naszym przodkiem

Jeśli tematyka genealogii jest dla Ciebie obca i nigdy nie próbowałeś(próbowałaś) stworzyć drzewa własnej rodziny, może warto Na początek zachęcam do skorzystania z nietypowej mapy nazwisk Sami sprawdźcie ile ludzi w Polsce nosi Wasze nazwisko. W moim wypadku to 881 osób A jak z Waszym nazwiskiem?

Banki prześcigają się przecież w oferowaniu klientom coraz to lepszych usług. Osobiście konto oczywiście posiadam już od kilku lat ale, nie jest ono tak do końca darmowe… Co miesiąc muszę płacić za prowadzenie rachunku, za kartę itp. Razem będzie to jakieś 4zł. Niby niedużo ale jak się podliczy cały rok to wychodzi już jakieś 50 zł. Więc co zrobić gdy jest się studentem i stałych dochodów raczej nie ma?

Dlatego też zacząłem się ostatnio poważnie zastanawiać nad zmianą banku. Póki co posiadam konto w PKO.

Jak już zdążyłem się zorientować całkiem sporo banków proponuje rzeczywiście darmowe  konta i karty, pomijając bardziej wyszukane transakcje i wypłaty np.z obcych bankomatów. Dla mnie najważniejszy jest dostęp do rachunku przez internet i posiadanie karty do płatności w sklepach itp. Transakcje przez internet oczywiście też wchodzą w rachubę. I co wybrać?

Póki co poważnie myślę nad założeniem eKonta w mBanku. Po przeczytaniu regulaminów itp.wydaje się wszystko być ok, chociaż pewnie jeszcze poczytam opinie na forach. Ale może Wy polecacie jakiś Bank? Z którym macie związane dobre wspomnienia, a który odradzacie? Czekam na Wasze opinie i komentarze.

Szczególnie drzewa jesienią mają swój nieodparty urok. Fakt tracą liście i stają się tylko szarymi pniami i gałęziami, jednak zanim to nastąpi możemy cieszyć oczy naprawdę przepięknymi barwami. A gdzie znajdziemy więcej drzew jak nie w lesie?

Dlatego  gdy tylko dzień się zaczął piękną pogodą, wybrałem się z Sylwią do lasu niedaleko Olsztyna. Jak się potem okazało dość dużo ludzi miało podobny pomysł na jesienne spacery. Może nie było ciepło, bo jednak wiatr jest już wyraźnie zimowy, jednak słońce i bezchmurne niebo robią swoje. Mnie cieszy fakt, że mimo iż lasy te są niedaleko od miasta, nie są zanieczyszczone czy zaśmiecone,  co niestety w niektórych lasach jest istną plagą. A przecież spacery wśród natury to sama przyjemność:) Poniżej parę zdjęć z tej naszej wycieczki

[nggallery id=3]