The sunrise » Życie

Praca, praca i po pracy

Sun — Fri, 09 Dec 2011 17:32:42 +0000

Od jakiegoś już czasu słyszy się w telewizji o kryzysie i kolejnych zwolnieniach. Ja odkąd podpisałem umowę na rok, byłem względnie spokojny, chociaż niepokój o przyszłość towarzyszył mi od kilku miesięcy. No i okazało się, że przeczucie mnie nie myliło.

Pod koniec listopada, przyjechało szefostwo z Onetu, z Krakowa i poinformowano nas, że SunWeb zostaje rozwiązany, a my dostajemy wypowiedzenia… Powodem była, niska opłacalność trzymania tak niewielkiej załogi w Częstochowie. Nie trudno zgadnąć, że nie był to najłatwiejszy dzień w moim życiu :/ Po nerwowym wyczekiwaniu rok wcześniej o wyniki mojego podania o staż, niepewności czy przedłużona mi zostanie umowa, po okresie próbnym i w końcu po podpisaniu umowy na czas określony miałem nadzieję, że bedzie spokój do następnego roku… Ale życie potoczyło się inaczej…

Faktem jest, że w SunWebie od jakiegoś juz czasu coś było nie tak. Gdy przychodziłem do pracy rok wcześniej było 11 programistów, a po wakacjach zostało nas 5… Mimo, iż były plany dalszego powiększania załogi, nic z tego nie wyszło. Dlatego też zamknięcie biura było tylko kwestią czasu.

Dostałem 2 tygodnie wypowiedzenia i dziś po raz ostatni byłem w pracy. Smutno trochę. To była moja pierwsza poważniejsza praca i to w dziedzinie którą bardzo lubię. Do tego dostałem możliwość pracy w dużej firmie przy największym portalu w Polsce. No i to wszystko w miejscu mojego zamieszkania No cóz, żal… Przez ten rok poznałem wielu świetnych ludzi i uczestniczyłem w ciekawych projektach. Szkoda było po raz ostatni wylogować sie i oddać służbowy laptop, opróżnić szafkę… Myślę, że tak czuje się większość tych, którzy zostali zwolnieni niespodziewanie. W dodatku to wszystko zdarzyło się tuż przed świętami

Teraz pozostaje mi tylko mieć nadzieję, że znajdę szybko nową pracę. Jestem w o tyle dobrej sytuacji, że nie mam na utrzymaniu rodziny czy kredytu do spłacenia. Ale patrząc na to jak ciężko ostatnio w naszym kraju o pracę, nie mam zbyt wielkich nadziei , że szybko coś znajdę…

Udało się :) – praca w żółtej kropce

Sun — Tue, 15 Mar 2011 18:06:35 +0000

Minęło już 2 tygodnie odkąd ważyć się miało moje być albo nie być po stażu. Mimo, że pod koniec mocno się denerwowałem, w końcu spełniło się i zostałem przyjęty na etat Póki co jest to 3 miesięczny okres próbny ale jeśli nic się nie popsuje to będę miał to przedłużone na rok A potem? Mam nadzieję, że na czas nieokreślony

Nie ukrywam, że ten czas od chwili skończenia studiów minął mi błyskawicznie. Szczęście miałem też duże, bo na staż się dostałem 2 tygodnie później i od tej chwili pracuję bez przerwy Swoją drogą nie miałem jeszcze czasu iść na uczelnię po dyplom (póki co mam tylko odpis) ale to wina dziekanatu, który w grudniu nie bardzo wiedział kiedy ów dyplom odebrać będzie można.

A jak się pracuję w Onecie ? No cóż nie jest to być może praca stricte w Onecie, gdyż jego siedziba jest w Krakowie, jednak kontakt z tamtejszymi ludźmi mamy właściwie codziennie, a i zadania do wykonania są te same. Niewątpliwie praca ta jest inna niż zwykłe robienie stronek. Nie zajmujemy się tu robieniem prostych stron dla prywatnych firm , a projektami, które potem są oglądane przez miliony ludzi. Jest to zarazem duża odpowiedzialność za to co się robi, jak również ogromna frajda z oglądania rezultatów tej pracy. Mimo iż na razie jestem młodszym programistą, to mam styczność z naprawdę dużymi projektami, które choć robione są przez zespół dają dużą satysfakcję.

Niewątpliwie przez ten cały okres od listopada, nauczyłem się też sporo. Praca w zespole jest tu chyba kluczowym elementem, chociaż trzeba do tego dodać szybkie reagowanie na nieprzewidziane zdarzenia, a także konieczność opanowania kilku narzędzi niezbędnych w codziennej pracy. Ostatnio udało mi się także ukończyć projekt , który robiłem praktycznie w całości sam, a mianowicie serwis specjalny Onet.pl – wizytówkę nowego Peugeota 508. Nie jest to wprawdzie rozbudowany serwis, jednak co ważne opiera się na tej samej architekturze co większe serwisy, no i co najważniejsze szczęśliwie udało mi się go doprowadzić do końca

Oczywiście nie mogę teraz być już zupełnie spokojnym, bo w dzisiejszych czasach praca nigdy nie jest pewna w 100%, jednak jestem dobrej myśli i mam nadzieję, że będę miał okazję współtworzyć jeszcze wiele projektów dla żółtej kropki A póki co kończy się powoli zima i dni są coraz dłuższe więc i wstawać rano nie jest tak trudno. Pozostaje nam tylko czekać na wiosnę w pełni

Praca, praca, praca …

Sun — Thu, 20 Jan 2011 18:19:36 +0000

Minęło trochę czasu odkąd pisałem tu po raz ostatni. Nie będę mówił, że to z braku czasu itp. bo tak naprawdę czas zawsze by się znalazł Jednak przez te ponad 2 miesiące nie wydarzyło się coś na tyle ważnego abym zechciał o tym napisać. No i ta wena ….

Ale z tą stroną jestem mocno związany, przez kilka lat przelewam tu swoje myśli i po prostu ciężko to wszystko zaprzepaścić.

Przez ostatnie miesiące właściwie jedynym moim zajęciem jest chodzenie do pracy Ale co najfajniejsze chodzę tam z prawdziwą przyjemnością bo robię to co od zawsze lubiłem czyli programowanie stron www. Celowo napisałem programowanie, a nie tworzenie bo tak naprawdę w tak dużej firmie w jakiej przyszło mi zajmować się stronami, więcej pracy to programowanie i stylowanie witryn niż ich tworzenie od podstaw.

Firma w której przyszło mi odbywać ten staż to Onet.pl . Portal ten już dawno przestał być tylko portalem, ponieważ zajmujemy się także wszystkimi serwisami należącymi do grupy ITI , więc TVN, Sympatia i Zumi to tylko nieliczne przykłady. Staż mój docelowo ma trwać 4 miesiące i pisząc te słowa jestem już właściwie przed ostatnim miesiącem pracy tutaj. Co dalej? Tego póki co raczej nikt nie wie, chociaż nie ukrywam, że po cichu liczę na to że uda mi się tu zostać na dłużej już jako normalny pracownik Nie tylko dlatego, że pracowanie w takiej firmie i przy takich projektach jest dużym wyzwaniem i sprawia sporo frajdy, ale też ze względu na to że przez te kilka miesięcy poznałem wielu naprawdę świetnych ludzi, a zespół z którym pracuję na co dzień sprawia, że przychodzę tu codziennie z nowym zapałem Ktoś kto myśli, że w towarzystwie informatyków może być nudno jest w dużym błędzie

Nie ukrywam że im bliżej do końca tej mojej przygody z Onetem tym bardziej chciałbym, żeby to trwało dalej. Jak to będzie czas pokaże. Póki co przyzwyczaiłem się już do wczesnego wstawiania (jako student często zdarzało mi się spać do późna i siedzieć w nocy ) i chodzenia spać przed północą. Nie jest to specjalnie trudne chociaż z utęsknieniem czekam na weekend i możliwość wyspania się

Mam nadzieję że będę pisał tu częściej, a z początkiem marca pojawi się tu entuzjastyczny wpis Trzymajcie kciuki.

Zmiany w życiu …

Sun — Thu, 28 Oct 2010 12:15:22 +0000

Dawno nie aktualizowałem bloga i zapewne co poniektórzy mogli przypuszczać, że skończyłem z blogowaniem, a stronę pozostawiłem, aż nie skończy się domena… Faktycznie miałem tych kilka miesięcy przerwy, jednak wynikało to bardziej z braku czasu na pisanie, niż chęci porzucenia tego bloga. Chcąc nie chcąc jestem w sieci od blisko 4 lat i trudno by mi było tak po prostu z tym skończyć Mam świadomość, że lata świetności ten blog ma póki co za sobą (patrząc po komentarzach, najlepiej było jakieś 2 lata temu) ale to chyba skutek tego mojego nieregularnego pisania. Póki co przywróciłem blog do stanu używalności, a znajome, bardziej rozbudowane menu powróci już wkrótce

Przez ten niekrótki okres czasu trochę wypoczywałem na wakacjach, a w moim życiu zaszło kilka znaczących zmian Postaram się uzupełnić brakujące notki z wcześniejszych miesięcy, a póki co tak w skrócie opiszę co też się u mnie działo (nie mam pewności, że oprócz mnie to kogoś w ogóle interesuje ale … ).

W lipcu jak właściwie co roku byłem jakiś tydzień w Węgleszynie. Czas ten nie upłynął mi jednak pod znakiem leniuchowania, gdyż cały czas zaopatrzony w laptopa kończyłem pisać pracę magisterską. Oj naprawdę nie za dużo człowiek może w sobie wykrzesać chęci do pisania w czasie ładnej pogody i wakacji ale trzeba było Potem na kilka dni pojechałem do wujostwa i kuzynów we Wschowie. Dawno mnie tam nie było, a zawsze lubię tam jeździć .
Sierpień upłynął mi pod znakiem Władysławowa, gdzie razem z Sylwią byliśmy przez 10 dni. Pogoda była świetna i można było naprawdę wypocząć. Żal było wracać … Pod koniec sierpnia odwiedziłem jeszcze jedną ciocię w Dreźnie, gdzie przy okazji zwiedziłem sporo miejsc w okolicy Drezna jak i w samym mieście. Po powrocie czekała na mnie już tylko praca magisterska…

Pracę skończyłem pisać na początku września i oddałem ją do oceny w terminie dzięki czemu do obrony podszedłem 29 września. Pracę obroniłem na 5 co wraz z ocenami w indeksie z całego toku studiów dało mi ocenę 4 na dyplomie No i zostałem magistrem inżynierem

Między czasie odebrałem także dyplom ukończenia międzywydziałowych studiów pedagogicznych, więc w jednym miesiącu ukończyłem już całą moją edukację

Październik upłynąć miał mi na rozpoczęciu szukania pracy itp. choć nie miałem złudzeń, że zajmie mi to tylko miesiąc. Rynek pracy w Częstochowie nie jest zbyt łaskawy dla informatyków i byłem przygotowany na długie miesiące szukania. Tym razem jednak los uśmiechnął się do mnie i w połowie miesiąca zadzwoniono do mnie z pewnej firmy i zaproszono na rozmowę kwalifikacyjną. Okazało się, że CV które rozsyłałem w Internecie trafiło w odpowiednie miejsce i mogłem ubiegać się o staż. Po kilku spotkaniach z szefem firmy, zdaniu kilku testów kwalifikacyjnych itp. zostałem wytypowany do odbycia 3 miesięcznego stażu. Firma zajmuję się głównie tworzeniem stron internetowych , a wiadomo, że nie od dziś zajmowałem się tym amatorsko Firma jest jedynie oddziałem zlokalizowanym w Częstochowie, a zlecenia wykonuje dla jednej z największych firm Internetowych w Polsce. Póki co nie chcę ujawniać jakiś szczegółów z tym związanych, choć pewnie po jakimś czasie napiszę coś więcej. Nie ukrywa, że jest to niejako spełnienie mojego marzenia, gdyż zawsze chciałem pracować właśnie w branży Webmasterskiej Owszem, póki co tylko staż ale niewykluczone, że po nim będę mógł zostać zatrudniony na stałe. Jeśli nie to i tak doświadczenie jakie tam nabędę jest bezcenne Zaczynam z początkiem listopada.

W tym miejscu muszę przyznać, iż mimo skończenia studiów informatycznych, na nic mi się one nie przydały w czasie walki o ten staż. Wymagano ode mnie wiedzy jakiej nikt nigdy na studiach mi nie przekazał, a to że przeszedłem test pomyślnie zawdzięczam tylko temu, iż od kilku lat na własną rękę poszerzałem swoją wiedzę w zakresie tworzenia stron www, css-a i przede wszystkim PHP i baz danych. Fajnie wiedzieć, że na coś się to przydało Oczywiści to, że na studiach nie uczono mnie tego to raczej nie wina kierunku, a specjalności. Kiedy ją wybierałem nie było żadnej która byłaby chociaż zbliżona do tworzenia aplikacji internetowych. Z tego co wiem to teraz sytuacja uległa zmianie i nowi studenci mają do wyboru taką specjalność.

To właściwie tyle jeśli chodzi o to co też działo się w moim życiu przez ostatnie miesiące. Trochę tego było choć osobiście nie czuję tego, że skończyłem już studia i teraz tylko praca przede mną. Pewnie musi minąć jeszcze trochę czasu aby to do mnie dotarło Studia mimo wszystko wspominam jako jeden z najfajniejszych etapów w moim życiu i trochę żal, że to już koniec … Ale jak sam czasem lubię powtarzać – coś się kończy, coś się zaczyna

Majówka we Wrocławiu :)

Sun — Wed, 05 May 2010 16:14:49 +0000

Maj, wiosna w pełni, więc warto się gdzieś wybrać na długi weekend Nasz wybór padł na stolicę Dolnego śląska – Wrocław. Miasto to jest naprawdę piękne i każdy znajdzie tam coś wartego zobaczenia. Ja byłem już we Wrocławiu kilka razy bo mam tam rodzinę, ale za każdym razem odkrywam coś nowego i lubię tam wracać.

Początkowo mieliśmy się wybrać pociągiem na jeden dzień. Rozwiązanie to odpadło z wiadomych względów – stan naszych kolei Pociąg do Wrocławia przy idealnych warunkach jedzie ponad 3 godziny. Jednak jak pomyśleć o stanie torowiska i koniecznej przesiadce w Opolu,odechciewa się nawet próbować Ostatecznie wybraliśmy więc samochód. Pojechaliśmy (ja i Sylwia rzecz jasna) ze znajomymi Anią i Kamilem. W czwórkę raźniej

Po dalszych namysłach również jednodniowy wypad okazał się zbyt krótki i postanowiliśmy przenocować we Wrocławiu i wrócić następnego dnia wieczorem. Nocleg znaleźliśmy dość szybko, praktycznie przy samym centrum Wrocławia, bardzo tani. Warunki były całkiem dobre więc wybór okazał się trafny

Te dwa dni spędziliśmy dość intensywnie, a i tak nie wszystko udało się zobaczyć (np. ciągle pozostaje do obejrzenia Panorama Racławicka. Ja już tam byłem dawno temu ale przypomnieć sobie można). Potem wszyscy stwierdziliśmy, że Wrocław to piękne miasto w którym zgodnie z tym co piszą w przewodnikach, rzeczywiście można się zakochać . Mnie jednak chyba bardziej podoba się Warszawa … Być może dlatego, że jestem miłośnikiem samolotów, a to Okęcie …

Każdemu kto jeszcze nie był we Wrocławiu polecam wycieczkę do tego miasta A poniżej zdjęcia z naszej majówki.

[Pokaz slajdów]

I stuknęło mi ćwierć wieku :P

Sun — Tue, 27 Apr 2010 14:02:22 +0000

Nie lubię obchodzić urodzin, bo człowiek dopiero wtedy zdaje sobie sprawę ile to już lat minęło. Generalnie nie czuję się jakoś specjalnie stary Ale jak już człowiek głębiej o tym pomyśli to tylko jedno przychodzi do głowy… – „Ale ten czas pędzi do przodu …”.

Właściwie to 25 lat to pewna bariera, po której definitywnie coś się kończy. Kończymy studia i naukę, a przed nami praca. Nie wiem jeszcze jak potoczy się to moje życie i gdzie będę pracować. Ale z pewnością będzie to już coś innego

Póki co czas mija, a ja piszę pracę i uczę w szkole. To drugie to całkiem fajna sprawa. Nie czuję się jakoś powołany do tego ale muszę powiedzieć, że po przeszło dwóch tygodniach zaczyna mi się to podobać Fakt, że klasy na które trafiam są dość fajne i jakiś większych problemów nie mam ale też sama atmosfera jest przyjemna. Czy będę uczył w przyszłości? Prawdę mówiąc nie wiem. Niewątpliwie głównym czynnikiem, który za tym nie przemawia to nadal bardzo niskie zarobki nauczyciela. Jednak jest to jakieś rozwiązanie nawet tymczasowe i nie wykluczam, że od września będę chodził do szkoły regularnie już w innej roli niż dotychczas

Z jednej strony fajnie, że to już koniec studiów. Nauki powoli miałem dość przynajmniej tej narzucanej przez wykładowców, bo sam lubię się czegoś nowego uczyć pod warunkiem, że mnie to interesuje Wtedy ciekawość robi swoje i wiedza sama do głowy wpływa. Z drugiej strony szkoda tych wszystkich lat. Poznałem na studiach wiele fajnych osób, o których na pewno nie zapomnę, wiele się też działo Ale wszystko się kiedyś kończy więc trzeba po prostu iść dalej.

To takie moje małe prywatne podsumowanie z perspektywy urodzin Zapewne wielu z Was nawet nie doczyta do tego miejsca. Ale myślę, że warto czasami pisać też i takie rzeczy, tak aby za jakiś czas to przeczytać i dowiedzieć się czegoś o sobie samym Teraz czytając wpisy z 2006 roku (matko to już tyle czasu….) widzę, że ta strona, czy też blog to kawał historii z mojego życia Tak więc mam nadzieje, że chociaż część z Was będzie tu nadal zaglądać, a ja obiecuję postarać się pisać w miarę ciekawie

Koniec… i początek :)

Sun — Mon, 01 Mar 2010 16:21:37 +0000

Czas mija, i nim człowiek się obejrzał już minął ponad miesiąc odkąd ostatnio tu pisałem. Na początku winna była sesja, która zajmowała większość czasu, a potem przyszedł semestr kolejny, w którym to dla odmiany mam aż za nadto czasu Oczywiście pracę magisterską trzeba napisać ale kto się za to zabiera już w lutym? Indeks oddany, w planie zajęć zaledwie 2 godziny tygodniowo, a za oknami mimo, że wiosny nie widać, to coraz dłuższy dzień mówi nam , że nadchodzą zmiany Słowem żyć nie umierać !

Oczywiście wszystko ma też drugą stronę medalu. Ostatni semestr studiów jest rzeczywiście najfajniejszy aczkolwiek z drugiej strony żal człowiekowi, że to już koniec. Może nie jest żal egzaminów czy kolokwiów ale samego życia studenckiego. W końcu przyjdzie czas pożegnać grupę, odebrać dyplom i … no właśnie i co potem?

Teoretycznie praca, a w praktyce to długie szukanie jakiegoś zajęcia. Niestety rynek pracy jest jaki jest i więcej można znaleźć będąc studentem niż potem mając wykształcenie. Tym bardziej, że po informatyce w Częstochowie zbyt dobrych perspektyw nie ma. Dlatego też kwestia przyszłości optymizmem nie napawa. Na szczęście w moim wypadku coś w sprawie tej przyszłości się już wyklarowało, i mam nadzieję, że wszystko się uda ale póki co nie zapeszam.

Kończy się stary semestr i zaczyna nowy. Dla wielu to oznacza trochę oddechu zanim zaczną się klasówki czy kolokwia, chociaż tacy maturzyści już są myślami przy egzaminie dojrzałości.

Marzec to także miesiąc kiedy to pożegnamy się z zimą. Nareszcie Chyba każdy miał dość już zalegającego wszędzie śniegu czy też styczniowych mrozów. Oj mieliśmy w tym roku zimę mieliśmy. Wprawdzie meteorolodzy zapowiadają jeszcze opady śniegu itd. ale miejmy nadzieję. że to tylko chwilowy powrót zimy.

A co na The Sunrise? Tutaj póki co nic się nie zmienia Owszem miałem trochę przerwy w pisaniu ale to nie znaczy, że chcę z tej strony zrezygnować. Wprost przeciwnie , mam dużą chęć aby pisać jak najdłużej się da. W końcu to już 4 lata i zdążyłem się przyzwyczaić Mam nadzieję, że Wy także

Czy to Ta osoba ?

Sun — Sun, 10 Jan 2010 20:00:41 +0000

Spotykając się z kimś czasami dochodzą do nas wątpliwości czy to aby na pewno Ta osoba. Czy ta jedyna. Oczywiście w Internecie, książkach itd.znajdziemy tysiące poradników i testów aby to sprawdzić. Czy jednak na pewno takie coś nam jest potrzebne? Czy zapewnienia, że to ta dziewczyna , czy ten chłopak wystarczą? A czy może lepiej zawierzyć uczuciom i po prostu słuchać głosu serca?

Każde „chodzenie ze sobą” po pewnym czasie przeradza się w związek. Czy będzie on trwały czy nie zależy tylko od nas. Jednak z czasem zauroczenie daną osobą słabnie, a do głosu wreszcie dochodzi rozum. Wtedy też zazwyczaj poznajemy daną osobę taką jaka jest naprawdę, ze wszystkimi jej zaletami i wadami. I naprawdę nie trzeba tu słuchać głosu innych. To po prostu się czuje.

Na początku wszystko jest różowe i piękne. Stan zakochania rządzi się pewnymi prawami i nie ma znaczenia czy przeżywamy to pierwszy raz czy też kolejny. Odliczamy godziny do spotkania, myślimy tylko o tej osobie, a na jakieś wady nawet nie zwracamy uwagi. To bardzo fajny stan ale prawdziwa miłość przychodzi z czasem. I dopiero ona jest tym co chyba w życiu człowieka jest najważniejsze.

To, że kochamy po prostu wiemy. Myślimy o tej osobie, sam jej widok sprawia nam radość, a dotyk przyprawia o dreszcz. Gdy wstajemy nasze myśli kierują się także ku niej,a gdy kładziemy się spać jej obecność w naszym życiu sprawia, że śpimy spokojnie.

Ale miłość to nie tylko kochanie kogoś, ale również odczuwanie tego samego od tej osoby. A to już po prostu się czuje i już. Czy ktoś nas kocha nie można poznać po tym ,że powie nam „kocham Cię” tysiąc razy na dzień. Bo to tylko słowa. Miłość odczuwa się w czynach drugiej osoby, a nawet myślach. Bo kto z Was choć raz nie miał odczucia, że ona lub on o Was myślą? Telepatia? Nie… miłość.

Do napisania tego wszystkiego trochę skłonił mnie początek nowego roku. Dla mnie rok 2009 to rok bycia z moją miłością To rok bycia z kimś kto z dnia na dzień stał się dla mnie kimś bardzo ważnym w życiu. Wszystkie to co robię i zamierzam robić wiąże z Nią. I po prostu wiem, że to miłość.

Oczywiście nie zawsze jest kolorowo. Jak w każdym związku bywają dni gorsze i lepsze. Ale to właśnie to sprawia , że kochamy jeszcze bardziej. Bo kochać to akceptować człowieka takim jaki jest. I być akceptowanym. Zmienić się można w jakimś małym stopniu, ale całkiem zmienić człowieka się nie da. A próbować być z kimś i udawać kogoś kim się nie jest do niczego nie prowadzi.

Ja wiem, że jestem sobą. Owszem w pewnych kwestiach się zmieniłem ale są to zmiany powiedziałbym naturalne. Facet będący sam ,pod wpływem kobiety zmieni się zawsze. Grunt, że jest to zmiana na lepsze W jakimś filmie ktoś powiedział, że kobieta pozostawia na facecie pewien niewidoczny znak. Coś chyba w tym jest.

Miłość to nie tylko bycie szczęśliwym. To także odpowiedzialność za drugiego człowieka. Oprócz swoich własnych problemów, musimy także myśleć o problemach drugiej osoby. To naturalne , w końcu troszczymy się o nią.

Miłość to nie jest uczucie które trwa nieprzerwanie i z jednakową siłą. Dla mnie najpiękniejsze chwile to te, w których stwierdzam, że znów się zakochałem w mojej Sylwii Niby jest się w związku i ta miłość jest ale co jakiś czas ten niezwykły stan zakochania pojawia się znowu. Ciężko to określić, ale jeśli po byciu z kimś już jakiś czas nagle spojrzysz na nią, a do głowy przyjdzie Ci myśl- O kurczę jak ja ją kocham, to mniej więcej wiesz o czym piszę:)

Wkurzają mnie pytania jakie nieraz słyszy się to tu to tam. Za co kochasz ją/jego? Nie kocha się za coś,po prostu się kocha. Kochamy za to, że ktoś jest, a nie za to jaki ten ktoś jest. Za co ja kocham? Za wszystko;-)

No dobrze ale co jeśli po tym wszystkim i tak ktoś nie wie czy to już ta osoba? Powiedziałbym, że skoro ma się takie wątpliwości to prawdopodobnie to jeszcze nie ta osoba… Bo wątpliwości takich po prostu nie powinno być. Człowiek przekonuje się o tym jeśli jest z kimś dłuższy czas. Wtedy kończą się spotkania w warunkach idealnych.

Bo czym innym jest randka ? (no dobra udana randka ) To umówienie się na dokładny dzień i godzinę, a czasem także określenie miejsca spotkania. Każdy ma wtedy czas żeby się do tego przygotować. Wygląda się wtedy nieskazitelnie, a wszystko jest dopięte na ostatni guzik. Na spotkaniu mówi się tylko o tym co jest miłe, tak żeby nic nie zakłóciło sielanki. I co wiemy po takiej radce? Oczywiście, że druga osoba jest super Sami też wypadamy super. Choć tu zazwyczaj po randce następuję analiza czy aby na pewno było wszytko tak jak trzeba. Tak jest za każdym razem. Mamy kontrolę nad tym co się dzieje itd. A przecież poznać drugą osobę i dać poznać siebie możemy tylko wtedy gdy zachowujemy się tak jak zwykle.

Mnie cieszą tak prozaiczne sprawy jak wspólne gotowanie, oglądanie zdjęć, czy też rozmowa na różne tematy. A wspólne wypady do jakiejś kawiarni, kina to tylko miły dodatek do całości. To wszystko i wiele innych drobnostek sprawia że ja wiem – trafiłem na tą jedyną

Celowo w tym temacie pomijam sprawę czysto fizyczną. Pocałunki, przytulanie czy nawet seks, nie są wyznacznikami tego czy kochamy czy nie. Bo na dobrą sprawę są to czysto fizyczne sprawy, które budzą podobne odczucia nawet gdy jest to przypadkowa osoba. Znane są przecież przypadki ludzi, którzy idą razem spać bo po prostu jest to dla nich przyjemne. Nie ma w tym jakiś wyższych uczuć,po prostu przyjemność. Oczywiste jest, że to samo z osobą, którą się kocha jest nieporównywalnie piękniejsze itd. ale dlatego, że dochodzą do tego wszystkie te uczucia, o których wspomniałem wcześniej. Więc całując drugą osobę mamy przyjemność podwójną. Po pierwsze, bo pocałunek jest świetny sam w sobie, a po drugie.. całujemy właśnie tą osobę Dlatego nigdy nie jest to wyznacznikiem czegokolwiek, a tylko efektem ubocznym miłości Dobra wiadomość to taka, że możemy to spokojnie przedawkowywać

Bycie z drugą osobą to najpiękniejsza cześć naszego całego życia. Kochać i być kochanym to chyba życzenia jakie chciałby otrzymać każdy. Dlatego nie warto tracić czasu na czytanie poradników, horoskopów itp. Gdy już znajdziesz tą właściwą osobę nic takiego nie będzie potrzebne. To się po prostu czuję całym sobą

Tą jedyną miłość nie jest łatwo znaleźć. Czasem nam się wydaje, że to już to po czym z czasem stwierdzamy ,że to uczucie po prostu znikło. Warto wtedy szukać dalej bo gdzieś tam czeka Ta osoba Ja swoją już znalazłem i Tego samego życzę Wam

Jeśli sami macie jakieś odczucia i doświadczenia co do tego o czym pisałem dajcie znać:) Cały ten tekst to jest tylko punkt widzenia jednego szczęśliwego (i zakochanego) faceta, więc być może nie do końca wszystko jest obiektywne Jednak miłość to jedno z tych uczuć, które nie da się definiować, a jedynie można próbować, najlepiej w oparciu o własne przeżycia. Piszcie więc o swoich:)

Sylwester w Polanicy :)

Sun — Sun, 03 Jan 2010 20:10:40 +0000

W tym roku sylwester postanowiliśmy spędzić trochę inaczej niż zwykle. Domowe imprezy czy też na sali są fajne ale jeszcze lepiej jest wyjechać poza miejsce zamieszkania i tam świętować nowy rok Dlatego wraz z Sylwia i parą znajomych pojechaliśmy na parę dni do Polanicy Zdrój.

Ciężko znaleźć cokolwiek tuż przed Sylwestrem ale zarezerwowaliśmy dwa pokoje już na początku grudnia. Cena przystępna, a i okolica niczego sobie. Pojechaliśmy na 5 dni, chociaż potem pobyt przedłużyliśmy o jeszcze jeden dzień.

Od początku mieliśmy nadzieję jechać samochodem kolegi i na szczęście się udało. 29 stycznia rano wyruszyliśmy z Częstochowy.

Pogoda dopisała i nie było ślisko. Ba, w ogóle nie było śniegu. Na miejscu trochę nas to zmartwiło ale… W połowie naszego pobytu śnieg popadał i mieliśmy już biało

Do naszej dyspozycji mieliśmy aneks kuchenny,dlatego też gotowaliśmy sobie sami praktycznie wszystkie posiłki. Wyszło taniej i wygodniej. A wspólne gotowanie jest naprawdę fajne

Sylwester spędziliśmy najpierw w swoim towarzystwie, a tuż przed północą poszliśmy do centrum i tam powitaliśmy nowy rok Przez cały pobyt zwiedziliśmy też okolicę i kupiliśmy co nieco po czeskiej stronie.

Sama Polanica jest bardzo spokojnym miejscem. Nie za dużo tu ludzi, a i góry nie są zbyt wysokie. W porównaniu z Zakopanym to bardzo ciche i wyludnione miasto. Jednak ma to swój urok

Do Częstochowy wróciliśmy 3 stycznia. Relację z tego wyjazdu, a także sporo zdjęć znajdziecie poniżej.

Ten wyjazd był naprawdę dobrym pomysłem:) To póki co najlepszy sylwester jaki wspominam Dziękuje Ani i Mateuszowi za towarzystwo no i oczywiście mojej Sylwii :* Szczęśliwego nowego roku

[Pokaz slajdów]

Idą święta…Czy jesteśmy na nie gotowi?

Sun — Wed, 16 Dec 2009 17:36:35 +0000

Grudzień to bardzo intensywny miesiąc. Począwszy od mikołajek, aż do samych świąt jest co robić i to nie tylko w pracy czy na uczelni (w szkole). W domach porządki i przygotowania do świąt, a w sklepach szaleństwo zakupów, to coś do czego zdążyliśmy się już przyzwyczaić. Jednak mimo to co roku tysiące ludzi da się wciągnąć w to świąteczne szaleństwo.

A przecież każdy wie co będzie 24 grudnia. I można się przygotować wcześniej. Dlaczego więc tak wielu ludzi zostawia wszystko na ostatnią chwilę?

I nie chodzi tu tylko zakupy spożywcze. Po sklepach biega mnóstwo ludzi w poszukiwaniu prezentów dla bliskich. Mogłoby się wydawać, że najlepiej jest kupić taki prezent dużo wcześniej i omijać świąteczne tłumy w sklepach. Niestety wiele osób zostawia to na ostatni tydzień…

Ja na szczęście prezenty mam już dla wszystkich kupione i spokojnie czekają na wigilie. Część z nich zamówiłem przez internet i muszę powiedzieć, że naprawdę szybko przyszły(oczywiście kurierem. Raczej nie polecam korzystania z Poczty Polskiej tuż przed świętami). Jednak spożywcze produkty trudno jest kupić z wyprzedzeniem. Dlatego chcąc nie chcąc musiałem udać się do marketów parę dni przed wigilią…. Duży błąd

Markety w grudniu to istna masakra. Ceny rosną i opadają jak szalone, kolejki przy kasach praktycznie nie maja końca. Jednak jechać samochodem do marketu to już naprawdę pół dniowa wycieczka. Parkingi o tej porze wyglądają jakby trwało jakieś oblężenie, a ludzie za kierownicami do spokojnych nie należą. Zaparkowanie w czasie krótszym niż 15 minut to naprawdę sukces.

Nic dziwnego, że w czasie świąt tak lubimy odpoczywać. W końcu tuż przed świętami każdy nieźle się napracuje. Ale warto czasem zwolnić i spokojnie zaplanować czekające nas zadania. Zaoszczędzimy czas, pieniądze i…zdrowie:)