Nie ukrywam, że ten czas od chwili skończenia studiów minął mi błyskawicznie. Szczęście miałem też duże, bo na staż się dostałem 2 tygodnie później i od tej chwili pracuję bez przerwy Swoją drogą nie miałem jeszcze czasu iść na uczelnię po dyplom (póki co mam tylko odpis) ale to wina dziekanatu, który w grudniu nie bardzo wiedział kiedy ów dyplom odebrać będzie można.

A jak się pracuję w Onecie ? No cóż nie jest to być może praca stricte w Onecie, gdyż jego siedziba jest w Krakowie, jednak kontakt z tamtejszymi ludźmi mamy właściwie codziennie, a i zadania do wykonania są te same. Niewątpliwie praca ta jest inna niż zwykłe robienie stronek. Nie zajmujemy się tu robieniem prostych stron dla prywatnych firm , a projektami, które potem są oglądane przez miliony ludzi. Jest to zarazem duża odpowiedzialność za to co się robi, jak również ogromna frajda z oglądania rezultatów tej pracy. Mimo iż na razie jestem młodszym programistą, to mam styczność z naprawdę dużymi projektami, które choć robione są przez zespół dają dużą satysfakcję.

Niewątpliwie przez ten cały okres od listopada, nauczyłem się też sporo. Praca w zespole jest tu chyba kluczowym elementem, chociaż trzeba do tego dodać szybkie reagowanie na nieprzewidziane zdarzenia, a także konieczność opanowania kilku narzędzi niezbędnych w codziennej pracy. Ostatnio udało mi się także ukończyć projekt , który robiłem praktycznie w całości sam, a mianowicie serwis specjalny Onet.pl – wizytówkę nowego Peugeota 508. Nie jest to wprawdzie rozbudowany serwis, jednak co ważne opiera się na tej samej architekturze co większe serwisy, no i co najważniejsze szczęśliwie udało mi się go doprowadzić do końca

Oczywiście nie mogę teraz być już zupełnie spokojnym, bo w dzisiejszych czasach praca nigdy nie jest pewna w 100%, jednak jestem dobrej myśli i mam nadzieję, że będę miał okazję współtworzyć jeszcze wiele projektów dla żółtej kropki A póki co kończy się powoli zima i dni są coraz dłuższe więc i wstawać rano nie jest tak trudno. Pozostaje nam tylko czekać na wiosnę w pełni

Tytuł tego utworu to Baba yetu co po naszemu znaczy… Ojcze Nasz ! Utwór ten jest więc modlitwą śpiewaną w języku Suahili, a skomponowany został na potrzeby gry Cywilization przez Christophera Tin i wykonana przez chór Stanford Talisman. Charakterystyczna melodia szybko wpada w ucho a słowa mimo iż niezrozumiałe cieszą ucho W sieci można znaleźć ogromną ilość informacji zarówno o tym utworze jak i samym kompozytorze. Ja ze swojej strony polecam oryginalną ścieżkę z gry którą można posłuchać tutaj. Jeśli ktoś chce zobaczyć chór i orkiestrę która to wykonuje polecam ten filmik. A na koniec warto zobaczyć i posłuchać co wyrabia gościu na tym filmie (oczywiście motyw przewodni Baba Yetu  ). O tym utworze warto wspomnieć również dlatego, iż w tym roku po raz pierwszy w kilkudziesięcioletniej historii nagród Grammy, doceniony został utwór napisany specjalnie z myślą o grze komputerowej! Jedno z najważniejszych wyróżnień w amerykańskiej branży muzycznej otrzymał właśnie kawałek Baba Yetu, który po raz pierwszy można było usłyszeć w introdukcji do czwartej odsłony cyklu Sid Meier’s Civilization, a potem został on rozsławiony dzięki corocznemu wykonywaniu go podczas Video Game LIve.

Jeśli ktoś chce pośpiewać to poniżej oryginalne słowa:

Swoją drogą polecam też samą grę Civilization. Ostatnio wyszła 5 jej odsłona ( w którą jeszcze nie grałem) ale to 4 póki co ma największą liczbę aktywnych fanów (być może dlatego, że jest trochę trudniejsza od kontynuacji). O grze jeszcze napiszę, a póki co warto jeszcze raz przesłuchać Baba Yetu (tym razem ze słowami w suahili i angielsku ) Nieprawdaż, że ten kawałek się nie nudzi ?

Avatar do kin wszedł 25 grudnia i od początku wzbudzał nie małe emocje. Prawdę mówiąc ja się nim specjalnie nie interesowałem. Kolejna bajka jakich było już wiele. I mimo, że lubię fantasy to jednak trudno przekonać mnie do czegoś nowego. Dlatego też nie śledziłem wiadomości o Avatarze i nie oglądałem zwiastunów. Po prostu poszedłem do kina.

Już na początku miłe zaskoczenie, że na taki film przyszło tak wielu ludzi. Sala była pełna mimo iż bilety na wersję 3D do najtańszych nie należą. Co ciekawe na sali byli ludzie w różnym wieku i sporo płci pięknej co na filmach tego typu się nie zdarza zbyt często.

Wszystko to było dla mnie trochę dziwne i zastanawiające dopóki 3 godziny później nie obudziłem się ze snu. Cały film bowiem jest jak jeden wielki sen, z którego wcale nie łatwo się obudzić.

Avatar zaczyna się dość standardowo. Przyszłość, ludzie kolonizują nowe planety. Akcja filmu rozgrywa się na planecie  Pandora, gdzie obserwujemy losy żołnierza marines, który jeździ na wózku inwalidzkim i właśnie dostał szansę aby to zmienić. Ma wcielić się w rolę jednego z tubylców zwanych Na’vi. To niebieskie, 3 metrowe, przypominające ludzi istoty zamieszkujące planetę, które bardzo upodobały sobie naturę i żyją jak znani nam z naszego świata Indianie czy też plemiona murzyńskie w Afryce. Oczywiście główny bohater nie występuje w roli tubylca osobiście. On tylko steruje, sztucznie wyhodowanym Avatarem, który wygląda jak tutejsza rasa. Sterowanie to jest właściwie czymś na kształt przeniesienia umysłu do ciała Avatara. Całość przypomina mi nieco film Matrix. Tam główni bohaterowie dosłownie podłączali się wtyczkami do Matrixa i w tym świecie dokonywali nie małych czynów.

Tutaj o żadnych wtyczkach nie może być mowy. Zamykają człowieka w czymś na kształt mydelniczki , a ich myśli są przekazywane do Avatara. Brzmi trochę skomplikowanie ale tak naprawdę jest dziecinnie proste.

Od początku filmu widz jest bombardowany efektami specjalnymi. Mimo, że widoczna na początku planeta wygląda jak Ziemia, to jednak już główna baza ludzi, prezentuje się bardzo … przyszłościowo Wszystko wygląda tak jak powinno i do tego filmy zdążyły nas już przyzwyczaić. Oczy z orbit zaczynają wyłazić dopiero wtedy gdy Avatar głównego bohatera gubi się w dżungli i musi radzić sobie sam. Flora i Fauna niezbyt mu sprzyjają ale z opresji ratuje go piękna Neytiri, która jest córką wodza Na’vi. Nie bez powodu napisałem piękna, mimo iż mówimy o postaci wykreowanej przez komputer. To co Cameron bowiem zrobił w tym filmie, przekracza wszelkie wyobrażenia o komputerowej grafice i postaciach przez nią generowanych. Już Golum w Władcy pierścieni był  zrobiony naprawdę nieźle, jednak w porównaniu z nim Na’vi wyglądają jakby istnieli naprawdę!

Oczywiście Neytiri jak się ją widzi na plakatach nie wygląda zbyt pięknie. Ot niebieska,podobna trochę do ludzi, trochę do kota istota. Jednak gdy zobaczy się jak ta postać się porusza, i ile emocji przekazuje poprzez choćby mimikę twarzy, naprawdę można się oczarować. Tym bardziej, że sama rasa Na’vi to dopiero początek.

Cały świat Pandory jest po prostu bajeczny. Tak ślicznych widoków nie widziałem jeszcze w żadnym filmie czy to korzystającym z efektów specjalnych czy nie. Ten świat jest tak prawdziwy i realny (szczególnie w 3D), że naprawdę ma się wrażenie jakby istniał naprawdę. A wrażenie to nie opuszcza człowieka nawet po seansie

Co sprawia, że film wygląda tak wspaniale? Oczywiście wiele nowych technologii jakich użył Cameron do jego produkcji. Wiele z tych nowinek technicznych przyczyni się niewątpliwie do powstawania coraz większej ilości takich filmów. Jednak oprócz samej przyrody, widza fascynują także Na’vi, którzy są przecież tak realni. Nie jest to do końca tylko złudzenie. Wszystkie te postacie grają bowiem prawdziwi aktorzy. W specjalnych kombinezonach musieli oni odgrywać każdą scenę w filmie. Było to o tyle trudne, że robili to na pustym planie filmowym. Cały świat woków dodano potem już komputerowo.

Oczywiście technika przenoszenia ruchu ciała ludzkiego do komputera była wykorzystywana już wcześniej. Motion Capture, bo o tym mowa, to technika która w dość zadowalający sposób pozwala wcielać się aktorom w komputerowe postacie. Jednak Cameron poszedł o krok dalej. Wszyscy aktorzy na planie mieli na głowie specjalne kaski i kamery, które filmowały ich twarz. Dzięki temu można było sfilmować dokładnie każdy ich wyraz twarzy i mimikę. Potem przeniesiono to na wygenerowane przez komputer postacie. Efekt jest piorunujący. Nie dość, że postacie poruszają się na ekranie bardzo naturalnie, to jeszcze  naprawdę widać na nich każdą nawet najmniejszą emocję.

Oczywiście w filmie wykorzystano też wiele innych nowości technicznych, jak choćby specjalne kamery do filmowania w 3D. Jednak wszystko to nie jest tak istotne, jak fakt, że efekt końcowy powala.

Avatar z pewnością otworzył pewien nowy rozdział w sztuce filmowej. Pokazał, że dzisiejsze komputery maja już taką moc obliczeniową, iż potrafią naprawdę dobrze generować realnie wyglądającą grafikę. Jednak same postacie komputerowe, bez aktorów którzy nadają im „życie” są bezużyteczne. A gra aktorska w Avatarze na szczęście stoi na wysokim poziomie.

Niektórzy zarzucają filmowi dość płytką fabułę. Nie mogę się z tym nie zgodzić. Fabuła jest rzeczywiście płytka i niezbyt odkrywcza, jednak właśnie taka miała być. Potwierdził to sam reżyser. Film miał przede wszystkim dawać rozrywkę i cieszyć oko. I tak w istocie jest. Dzięki temu, iż fabuła nie była zbyt skomplikowana, można było się spokojnie skupić na tym co cieszyło oczy. I przynajmniej mnie to naprawdę odpowiadało.

Avatar to także chyba pierwszy film, który naprawdę jest stworzony do 3D. Oglądać go na płaskim ekranie to po prostu nieporozumienie. Dlatego poważnie zastanawiam się czy nie przejść się do kina raz jeszcze A to dlatego, że takiego efektu nie uzyska póki co żaden telewizor czy projektor. Na płaskim ekranie po prostu żal ten film oglądać. Nawet telewizory 3D, które pomału wkraczają na rynek nie są w stanie uzyskać takich efektów jak w kinie. Zresztą film ten zarabia i to niemałe pieniądze także dlatego, że ludzie masowo chodzą na ten film i to po kilka razy. Osobiście znam parę osób, które już były 2 razy i myślą nad wybraniem się po raz trzeci (chociaż to już chyba lekka przesada;-) ). Oczywiście wtedy nie idzie się do kina po to by jeszcze raz zobaczyć całą historię. Wydarzenia w filmie są na tyle nieskomplikowane, że jeden raz z pewnością wystarczy Jednak na ten film można iść nawet tylko po to aby na niego po prostu popatrzeć A jest na co…

Już teraz mówi się, że film pobije rekord wszech czasów pod względem zarobków. Titanic był takim właśnie filmem i Avatar powoli zbliża się do tej granicy. A przecież w kinach grany jest dopiero niecały miesiąc! Film ten to także pewniak do Oscara i to nie jednego.

Czy cały ten szum wokół filmu jest uzasadniony? Moim zdaniem tak. Ten film to naprawdę przełom i już teraz porównuje się go do wydarzenia na miarę wprowadzenia dźwięku do filmów. I mimo, iż fabuła nie jest najwyższych lotów, szum wokół tego filmu wcale nie jest przesadzony.

Jeśli ktoś z Was nie był jeszcze na tym filmie to gorąco polecam. Nawet jeśli nie cierpicie fantasy, czy tego typu filmów, musicie zobaczyć Avatara. Moja Sylwia tez ma alergię na science-fiction, a jednak po filmie była równie oczarowana jak ja. Bo to jest naprawdę coś nowego, czego żadne zdjęcia czy filmiki w necie nie oddadzą. Świat Pandory zachwyca, jednak trzeba go obejrzeć na dużym ekranie w kinie i koniecznie w wersji 3D. Inaczej nawet nie ma sensu się wybierać

Tych co nie byli, namawiam do pójścia do kina, a Tych co już film widzieli zapraszam do dyskusji. Jakie wrażenie na Was wywarł Avatar? Co wam się podobało, a co nie ? Piszcie:)

A poniżej odnośnik do 5-częściowego filmu pokazującego kulisy powstawania filmu. Jednak moim zdaniem warto go obejrzeć dopiero po tym jak się film zobaczy. Bo mimo iż pokazano tam urywki filmu, nie oddają one magii tego co widać w kinie.

Avatar The Movie Behind The Scenes Making The Movie 1

Właściwie na każdym kroku widać różnice jakie dzielą nasz kraj od Niemiec. I nie chodzi tu o  sam język, czy kulturę. Wystarczy popatrzeć na ulice, sklepy czy też środki komunikacji

Drezno jest unikalne nie tylko w porównaniu z Polską ale i w skali samych Niemiec. To miasto jest praktycznie w całości zabytkowe. Warto wspomnieć, że Dolina Łaby w Dreźnie od 2004 była na Światowej Liście Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. Niestety była gdyż została ona w tym roku wykreślona z listy po tym jak wybudowano most nad Łabą, który według UNESCO jest niedopuszczalną ingerencją w historyczny krajobraz doliny Łaby.

I bez tego w mieście jest co oglądać. Zabytków,muzeów i miejsc wartych zobaczenia jest tak dużo, że naprawdę trzeba wielu dni aby o wszystko ogarnąć.

Prócz tego na każdym kroku widać zupełnie inną mentalność ludzi mieszkających w Dreźnie. Przede wszystkim przestrzegają oni bardzo przepisów choćby drogowych.Czy ktoś widział u nas w kraju ludzi, którzy zwolnią w mieście na trasie przy ograniczeniu do 80? A gdzie tam. Jak człowiek niechcący tyle pojedzie to zaraz zostanie otrąbiony i przeklęty przez resztę kierowców. A w Niemczech jak jest 80 to wszyscy jadą dokładnie tyle aż dziwnie się na to patrzy. A ulice mają przecież o niebo lepsze od nas więc jest gdzie przycisnąć.

W całym mieście panuje także duża czystość. Nie wiem czy to także zasługa mieszkańców czy też dbałość odpowiednich służb ale wokół naprawdę próżno szukać śmieci itp.

W Dreźnie (i pewnie w całych Niemczech) można napotkać także wiele ciekawych rozwiązań praktycznie w każdej sferze. Ot choćby skup butelek plastikowych. Oddaje się je jak u nas te szklane i dostaje kasę. Nic dziwnego, że przed miejscami skupu (które są w marketach praktycznie każdych) ustawiają się kolejki. Przy okazji dba się też o środowisko.

Moją uwagę zwróciły także specjalne elektroniczne wskaźniki zajętości miejsc parkingowych na poszczególnych, większych parkingach w mieście. Kierowca już z daleka wie, że czeka na niego np. 200 wolnych miejsc. Na parkingach są fotokomórki albo czujniki nacisku które odnotowują każdy samochód i uaktualniają wskaźniki. Bardzo to fajne i pomocne.

Ogólnie komunikacja miejska jest tu miło przemyślana. Przez całe Drezno można przejechać praktycznie nie zatrzymując się dzięki „zielonej fali” na sygnalizacji. U nas w kraju na niektórych odcinkach też się to wprowadza ale nie na taka skalę. To świetny sposób na korki, których w Dreźnie praktycznie nie ma.

Jeśli chodzi o komunikację masową to bok Drezna mamy duże międzynarodowe lotnisko, a w samym mieście tramwaje które cicho suną po szynach i wyglądają po prostu ładnie. Podobne tramwaje wprowadzają także większe miasta u nas ale póki co to pojedyncze przypadki.W takiej Częstochowie po szynach nadal jeżdżą stare graty.

Tak naprawdę o Dreźnie mógłbym pisać bardo dużo. O ile nigdy nie lubiłem języka niemieckiego i same państwo niemieckie nieszczególnie mnie interesowało, to po tych paru dniach całkowicie zmieniłem zdanie. Dopiero będąc tam prze jakiś czas można zobaczyć jak duża przepaść dzieli Nas jeszcze od krajów rozwiniętych. Miejmy nadzieję, że granica ta powoli będzie coraz bardziej się zmniejszać.

A poniżej galeria , gdzie piszę więcej o Dreźnie i mojej świątecznej podróży.

[Pokaz slajdów]

123►

U mnie zaczęło się gdy przeczytałem zapiski żyjącego jeszcze mojego wujka (a dokładniej brata mojego pradziadka), który opisał nie tylko kawał historii wioski w której mieszka (a z której też część mojej rodziny się wywodzi) ale także dokładnie opisał swoją rodzinę, a przy tym i moich przodków. A, że wujek ma pamięć niesamowitą to zapiski te okazały się świetną bazą dla drzewa genealogicznego.

Oczywiście w dzisiejszych czasach nie robi się tego na kartce papieru. Więc pierwsze co zrobiłem to zacząłem przeszukiwać internet w poszukiwaniu narzędzi do tworzenia drzew genealogicznych. Jest tego naprawdę sporo, ale wybrać z tego coś fajnego nie jest łatwo. Już właściwie byłem zdecydowany na bliscy.pl gdy coś mnie podkusiło żeby się zarejestrować i sprawdzić moikrewni.pl (bez rejestracji portal nie zachęca.). I tutaj przeżyłem szok. Liczba opcji jaką oferuję ta strona jest po prostu olbrzymia. Samo uzupełnienie swojej osoby trwa dość długo, a co dopiero reszta rodziny. A na samym drzewie się nie kończy. Zdjęcia rodzinne, kalendarz z ważnymi wydarzeniami, forum,statystyki itd.itp. Można dodać nawet takie rzeczy jak skany aktów chrztu! Nie mówiąc już o fajnej integracji z google maps i wszystkie miejsca narodzenia, zamieszkania itp. danego członka rodziny widzimy na mapce

Opcji i możliwości jest mnóstwo, więc wiadomo, że samemu się takiego drzewa po prostu nie da zrobić. Dlatego można wysyłać zaproszenia do innych członków rodziny aby także oni pomogli w robieniu drzewa, a także uzupełniali swoją część. A jeśli już ktoś z Twojej rodziny robi drzewo, zostaniemy o tym automatycznie powiadomieni i drzewa możemy połączyć.

Oczywiście drzewo widoczne jest tylko dla nas i członków naszej rodziny, wiec nikt z zewnątrz niema dostępu do naszych danych. To wszystko sprawia, że taka zabawa bardzo wciąga i zachęca do dalszych poszukiwań. Zachęcam więc Was do porozmawiania ze swoimi rodzicami, dziadkami, a może i pradziadkami i spisania co się da. Takie informacje są bezcenne! Nasi krewni umierają, a wraz z nimi często historia, o której nie dowiemy się z innych źródeł. Tym bardziej, że zwłaszcza starsze osoby mają pamięć do  nazwisk i powiązań rodzinnych. Nie warto tracić tych informacji. Zresztą nikt sam nie wie kto może się okazać naszym przodkiem

Jeśli tematyka genealogii jest dla Ciebie obca i nigdy nie próbowałeś(próbowałaś) stworzyć drzewa własnej rodziny, może warto Na początek zachęcam do skorzystania z nietypowej mapy nazwisk Sami sprawdźcie ile ludzi w Polsce nosi Wasze nazwisko. W moim wypadku to 881 osób A jak z Waszym nazwiskiem?

Niestety aura coś nie bardzo ma na względzie dobro powszechne i robi nam przyspieszone  przyjście zimy… Już od weekendu się robiło zimno, a potem…. Nie mogłem uwierzyć w to co się działo za oknem. Biało wszędzie, a pod spodem zielone drzewa i  trawa Czy tylko ja mam wrażenie, że nasz klimat się zmienia?


W Zakopanem było jeszcze więcej śniegu i zima na całego. 40 cm w połowie października?

W zasadzie według klimatologów i meteorologów wszystko jest w porządku. W naszej części klimatycznej takie rzeczy się zdarzają i to normalne.Chociaż jak sami przyznają nie  ma zazwyczaj, aż takich dużych opadów śniegu.

A kaprysy pogody coraz bardziej dają się we znaki od kilku lat. A to zimą nie ma śniegu wcale i jest ciepło tak, że aż człowiek sprawdza w kalendarzu czy to na pewno styczeń, a to z kolei mamy takie śniegi i mrozy, że miasta i cały kraj sparaliżowany. Z kolei latem albo susze i kompletnie zmarnowane zbiory, albo burze i ulewy jakich dawno nie widziano (choćby w tym roku). Czy tylko mnie się to wydaje dziwne?

Co by nie mówić pogoda  jest coraz bardziej zmienna i gwałtowna. Trzeba się chyba przyzwyczaić. Jednak ciągłe zapewnienia w mediach, że to wszystko normalne jakoś mnie nie przekonuje Człowiek chyba ma  o wiele większy wpływ na klimat Ziemski niż nam się wydaje.

Co będzie za lat kilkanaście? Czy takie anomalie klimatyczne będą się nasilać? Mieliśmy już przecież mini trąby powietrzne i trzęsienie ziemi. Czy nam się to podoba czy nie w przyszłości będzie się to powtarzać i raczej wpływu na to nie mamy. W końcu nasza planeta rządzi się własnymi prawami, a nasza działalność mimo, iż zaburza czasem te prawa, to nadal nie mamy takiej siły by trwale je zmienić. Jeszcze nie mamy

Jak zapewniają autorzy to pierwszy serwis aukcyjny gdzie przebicie jest równe… zero. A to znaczy, że płacimy tylko za zapisanie się do aukcji, a potem już…. trzeba przebijać

Za dostęp do poszczególnych aukcji płacimy specjalnymi punktami, które wcześniej trzeba wykupić. Za 5 zł mamy 5 punktów, za 9.50 10 punktów itd. Punkty służą nam do zapisania się na daną aukcje. Ilość jaką musimy wydać zależy od przedmiotu ale waha się od 2-3 punktów do nawet 8. Gdy aukcja już ruszy uczestniczyć w niej mogą tylko zapisani. Przebijają cenę, która na początku jest zazwyczaj równa zero, aż do wyłonienia zwycięzcy. W praktyce jest jeszcze lepiej:)

Na aukcji są sprzedawane tylko przedmioty nowe, z gwarancją producenta. A to sprawia, że można trafić tu na perełki. Jak choćby laptop o  cenie rynkowej 1700 zł a sprzedany za…. 900!.  Właściwie każdy wystawiony przedmiot ostatecznie jest kupowany o wiele taniej niż normalnie.Co ciekawe nawet gdy wygramy aukcje nie musimy kupować przedmiotu. Jeśli zrezygnujemy trafi on na kolejną aukcję.

Już teraz wróżę spory sukces temu serwisowi.Wprawdzie na rynku jest już sporo podobnych stron ale póki co żadna nie zdecydowała się na przebicia równe0 zł. Czas pokaże jak będzie w tym przypadku, ale warto spróbować wziąć udział w którejś aukcji, albowiem można naprawdę kupić dobry sprzęt za czasem śmieszne pieniądze.

Ale ponad rok temu coś się ruszyło i rozpoczęła się budowa Galerii Jurajskiej. Budowa, która poszła błyskawicznie i 3 października 2009 nastąpiło wielkie otwarcie. Oczywiście nie mogło mnie tam zabraknąć Na podobny pomysł wpadło oczywiście pół Częstochowy i tłumy były jakich dawno nie widziałem. I co się dziwić skoro mieszkańcy spragnieni takich miejsc?

Galeria nie jest może tak duża jak choćby Manufaktura czy Złote tarasy (choć tu już bym się zastanowił) ale robi wrażenie. Całość zrobiono naprawdę ładnie, a galerie doskonale widać zarówno z trasy Warszawa – Katowice jak i z innych stron. A w środku? …sklepy Co ciekawe jedynym miejscem gdzie można zrobić zakupy spożywcze jest Alma. Sklep dość duży i zaopatrzony w większości w dobra luksusowe lub/i trudno dostępne jednak nie zabrakło też zwykłych produktów i jak się okazało ceny wcale wysokie nie były. Ot market.

Jednak w Jurajskiej jest przede wszystkim mnóstwo sklepów z odzieżą. Prócz tego sporo typowych miejsc typu Empik , kawiarnie i całe skupisko Mc Donald, KFC, Burger king itp. Prócz tego nareszcie w Częstochowie mamy sklep RTV Euro Agd. W dniu otwarci były promocje i naprawdę ten sklep przeżywał chyba największe oblężenie. Jest też sporo sklepów z elektroniką i biżuteria oraz kino choć niestety znów Cinema-city (jedno już jest). Faktem jest, że większość ludzi do Galerii przyjdzie popatrzeć na to i owo ,bo sklepy mają niektóre ceny zaporowe dla zwykłego śmiertelnika. Ale ja osobiście już od otwarcia zdążyłem zrobić zakupy, choćby w Epiku;-). Zresztą Galeria stała się niezłym miejscem do spotkań. Dziś stojąc na przystanku słyszałem jak grupka licealistów zmawiała się by iść do Galerii bo lekcje skrócone

Cały kompleks ma świetne położenie. Jak już wspomniałem leży obok trasy,ale też niedaleko Alei. Poza tym pod samą Galerią jest przystanek gdzie staje blisko połowa autobusów, które jeżdżą po mieście. Choćby dlatego bardzo łatwo się tam umówić na spotkanie. A że wszystko w jednym miejscu to i lepiej. Oczywiście póki co trwa dobra passa,bo ludzie chcą zobaczyć coś nowego. Za jakiś czas trochę się to znudzi, ale np.przed świętami czuję, że ludzi znów przybędzie

Cieszę się, że Galeria Jurajska powstała. Mimo, iż w każdym mieście są galerie i to nie jedne, cieszy fakt, że także u nas coś się ruszyło.

Gdyby ktoś był zainteresowany jak to wszystko wygląda itp. to – http://galeriajurajska.pl/

I nie mówię tutaj o całej trylogii. Mimo iż druga i trzecia cześć mogły się miejscami podobać, to jednak to już nie było to samo co Matrix jedynka. To był film, który przełamywał pewne bariery i pokazywał coś czego jeszcze wcześniej nikt nie pokazał. Wszystko to miało tak bogata oprawę i fabułę, że poszczególne sceny pozostają w pamięci na zawsze.

Skala efektów specjalnych jak na tamte czasy była imponująca. Być może nie było tam laserów i wojny na miecze świetle, jednak sceny walk ogląda się do tej pory z wypiekami na twarzy. Niektóre ze scen (Trinity na początku filmu, spowolnienie czasu czy też unikanie kul) do tej pory są wykorzystywane w grach, filmach i reklamach. Film ten wyniósł też na piedestał aktorów, którzy przedtem nie byli tak bardzo rozpoznawani. Kto nie zna Neo czy Morfeusza?

Świat Matrixa to także gadżety. Ale nie wymyślne stroje czy niesamowite bronie. Tutaj bronią jest umysł Przez cały jednak film przewija się mnóstwo z pozoru zwykłych przedmiotów, które po tym jak film obejrzało miliony ludzi, stały się poszukiwane i … No cóż muszę jeszcze raz użyć tego słowa… kultowe

Płaszcze, ciemne okulary i telefony… To znak rozpoznawczy tego filmu. Chociaż prócz nich jest coś co przebiło wszystko inne… Kody Niezrozumiałe , połyskujące i zielone symbole przewijające się przez ekran. Kto z Was nie widział ich choć raz na wygaszaczu komputera? Niby zwykła rzecz a cieszy

Całość dopełnia muzyka i dialogi, które są po prostu świetne. Niektóre po prostu trzeba znać na pamięć Ot choćby wypowiadane dość często przez agenta -  Mr  Anderson…

Tym bardziej złości fakt, iż druga cześć tak bardzo zawiodła. Niby było to samo tylko więcej ale…. No właśnie to wszystko już było A część trzecia i uśmiercanie połowy obsady to czyste wariactwo. Ja rozumiem, że bohaterstwo, poświecenie itd. Ale bez przesady…

Ale cóż mamy Matrixa jedynkę i trzeba się cieszyć. Bo podobnych filmów nie widzi się za często. Dlatego idę, bo na TVN leci  powtórka:) I co z tego, że go widziałem już co najmniej 10 razy. I tak obejrzę A jeśli jakimś cudem nie widziałeś (widziałaś) tego filmu to biegiem do telewizora albo wypożyczalni. Bo to film, który chociaż raz po prostu trzeba obejrzeć

Stojąc przed wyborem systemu do zainstalowania człowiek ma nie lada dylemat. Od kilku bowiem lat trwa zażarta dyskusja na temat wyższości jednego systemu od drugiego. Co ciekawe oba pochodzą z tej samej firmy – Microsoft
Windows XP wprowadzono w 2001 roku i od tamtej pory „wyrósł” i stał się bardzo dobrym systemem. Kiedy wprowadzono Windows Vista, od razu pojawiła się fala krytyki i praktycznie do tej pory system ten uważany jest za gorszy.

Fakty są takie, iż trzeba poświęcić sporo czasu na to aby sterowniki i programy chciały działać w tym systemie (zwłaszcza te starsze). Nie do końca przemyślano też system ostrzeżeń dla użytkownika, który w zamierzeniu miał chronić konto przed instalacja niechcianego oprogramowania, a w praktyce denerwował ciągłymi komunikatami i pytaniem o zgodę na każdym kroku. Jeśli dodamy do tego duże wymagania sprzętowe i niepotrzebne wodotryski typu interfejs Aero, system nie wygląda za różowo. Nic dziwnego, że większość pozostała przy XP.

Z drugiej strony sam używałem Viste i na nowym kompie i sprzęcie , chodzi naprawdę dobrze. Trudno wymagać aby system który powstał w 2006-2007 roku działał na sprzęcie 2-3 letnim. Wszystko idzie naprzód i wymagania także.

Jednak Vista pozostawiła niesmak, a ludzie zaczęli nawet wracać do starszych systemów. Nadzieja pojawiła się gdy zapowiedziano Windows Seven….

Od początku Microsoft chciał tym systemem zatrzeć niemiłe wrażenie po Viście, a na podstawie dostrzeżonych błędów i wad w tym systemie wyciągnąć wnioski i stworzyć lepszy produkt. Całość przypomina sytuację sprzed kilku lat gdy na kompach królował Windows 98 i wprowadzono Milenium który stał się pośmiewiskiem i był zwykłym bublem. Potem wprowadzono XP,który okazał się godnym następcą 98.

Windows Seven nie jest dostępny jeszcze w oficjalnej sprzedaży. Do sklepów wejdzie pod koniec października. Jednak dla wybranych firm i testerów jest dostępna wersja RTM (ang. release to manufacture) czyli wersja gotowa do masowej produkcji (wcześniej dla wszystkich była dostępna wersja beta). Ja swojego Windowsa mam dzięki studiom Informatyki i dostępowi do programu MSDNAA, który studentom Informatyki (i nie tylko) umożliwia legalne i bezpłatne pobieranie oprogramowania Microsoftu. Dzięki temu od dawna mam legalne systemy XP, Viste i teraz Seven.

Wersja dostępna jest w wersji angielskiej, jednak po par zabiegach można zmienić język na polski.Tak też zrobiłem. Jakie wrażenia?

System przypomina Viste , jednak sporo spraw zmieniono. W nowej wersji interfejs znacznie poprawiono i jest on naprawdę ładny i co ważniejsze pomaga w codziennej pracy. Poniżej macie screen który zrobiłem podczas pracy nad tą notką.

Jak widać zmienił się pasek u dołu. Praktycznie od nas zależy jak dużo elementów będzie na nim widocznych. Wszystkie okna i programy są grupowane przez co łatwiej jest się miedzy nimi poruszać. Wprowadzono też biblioteki plików. W skrócie polega to na tym , iż w bibliotece są przechowywane pliki z różnych lokacji na dysku ale o podobnym przeznaczeniu, np zdjęcia, muzyka czy dokumenty. Nie trzeba kopiować plików do jednego folderu. Biblioteka pozwala na dostęp do tych plików tak jakby były w jednym katalogu mimo, że są porozrzucane na dysku. W praktyce wygląda to lepiej

Co do sterowników…. no cóż nie potrzebowałem żadnych System zainstalował się ze wszystkimi potrzebnymi i od razu był gotowy do działania.
Także programy nie potrzebują jakiś specjalnych wersji. Póki co wszystkie potrzebne mi programy działają bez zarzutu. I co fajne wreszcie ochrona konta użytkownika działa jak należy i nie denerwuje człowieka.

System póki co nie trafił do sprzedaży więc nie można powiedzieć czy będzie przełomowy. Moim zdaniem ma on szanse zastąpić wysłużony już system XP. Tym bardziej, że wygląda na to że zżera mniej zasobów niż Vista. zmiany które wprowadzono sięgają głębiej niż te kosmetyczne. Czas pokaże a rynek zweryfikuje, czy Windows Seven zagości w wielu komputerach na całym świecie.